vrijdag, april 24, 2015

Things I love....



De eerste asperges die ik dit jaar at. De overgebleven meubels gereshuffled en zeer tevreden. Voor mijn dochter een rechaud op de kop getikt bij de kringloop. Het gele stickertje is zo herkenbaar! Mijn oma heeft een tafel en 2 stoeltjes van Brabantia. Inmiddels ook lekker vintage. Van de tafel vond ik een afbeelding op internet. Onverwoestbaar dat ding. 








zaterdag, april 11, 2015

Slow cooking, but not really slow, because it's so slow, you can actually multitask...



Zo easy. Koop gedroogde kikkererwten, zet ze voordat je gaat slapen in het water, kook ze voor je 's ochtends gaat hardlopen even flink (maximaal 5 minuutjes) en zet de pan in de Wonderbag (hooikist). 's Avonds heb je perfecte kikkererwten. Samen met een gebakken uitje, knoflook, zoetepuntpaprika, een paar kidneyboontjes, kruiden, soyaroom (nootachtige smaak) op wat sla leggen, zeezout uit de molen. Empanada's van gisteren even in de oven. Eten jullie zo vaak empanada's dan? Ja? 

maandag, april 06, 2015

Hello emptiness.....



En zo langzamerhand kan ik dus ook een beetje genieten van het lege huis. In mijn receptenboek schreef ik de recepten voor het maken van (af)wasmiddel en allesreiniger en dergelijke. Dat ga ik gewoon zelf maken. Ik merkte al hoe effectief azijn is. Dag kalk, hallo wasverzachter. 

Verder bakte ik alvast wat voor volgende week. Ik had nog roggemeel en daar blijk je lekkere koek zonder suiker van te kunnen bakken. Verder nog een bananenbrood in de wonderpan, die deze keer aan de wand bleef plakken en er uiteindelijk in 3 stukken uitkwam. Niet mooi, wel eetbaar. 

Toen scheen inmiddels de zon en ben ik lekker buiten gaan rennen. Ik moet nog een beetje blijven oefenen om deze maand 20 kilometer te kunnen rennen (niet te hard, stelt niet veel voor, hoor, qua snelheid, ik moet gewoon de kilometers kunnen maken). Het was prachtig buiten. Dan houd ik veel pauze om een beetje te kunnen kijken en naar de vogels te luisteren. 

zondag, april 05, 2015

We're getting there.....



De keuken, woonkamer, slaapkamers, de kelder... het begint erop te lijken. Het is leeg of de spullen zijn gesorteerd. Ik ben niet meer in het bezit van een bed, geen banken meer, de kasten leeg of leger .... ontzettend kaal inderdaad. Maar een goede testcase gedurende een half jaar. Daarna is het verhuizen en dan zien we wel weer verder. 

Als ik het nu niet nodig heb, heb ik het dan straks wel nodig? Een bank wil ik wel, vermoed ik. Het lijkt mij leuk om een bank los te zetten van alle muren (in dit huis onmogelijk), midden in de kamer, het zicht naar buiten. Om te zitten en alleen maar naar buiten te kijken. Het donker of licht te zien te worden. Voor de rest niets. En als ik de plattegrond bekijk, dan lijkt het erop dat dat moet kunnen in het nieuwe huis. 

Een bed zal er ook wel weer komen, maar geen haast. Het gaat prima zo. 

Een ding is zeker: zoveel spullen als ik had, komen er niet meer in. Dit voelt zo lekker! Ik hoef lekker niets thuis. Geen stapels administratie of wasgoed en koken is een eitje. Ik kook niet veel: de vriezer heb ik uitgeschakeld, dus ik hoef geen 3 lades meer vol te gooien. Dat had ik veel eerder moeten doen. Per saldo maakt het niets uit. Ik maak eten dat ik in de koelkast bewaar. En dat is voldoende. Voor mijzelf en als ik eters heb, kan ik mij vaak ook nog redden met een "rondje koelkast" en beetje "kelder". Ik koop een half brood of ik eet gewoon geen brood, maar rijstwafels of crackers, maar nog vaker eigen gebakken bananenbrood of havermoutmuffins. Die zijn een week houdbaar en daar kun je prima op ontbijten en lunchen. De vriezer hoef ik dus nooit meer te ontdooien en schoon te maken. Daarnaast kookt het in een vrij lege keuken een stuk eenvoudiger dan in een keuken waar de inhoud van de keukenkast naar beneden dondert als je de garde wilt pakken. 

Wat rest er nog aan opruimwerkzaamheden? Nou ja, zie links op bovenstaande foto: wat resttroep en dan nog de foto's en papieren. Maar ik heb nog veel tijd, dus ik ga alleen aan de slag als ik niet buiten kan zijn. Het wordt lente, ik wil naar buiten. 

Volgens mij valt er verder niet veel meer te zeggen over minimaliseren, opruimen, Kondo..... 
Als je een heel eind bent, dan is het eigenlijk geen onderwerp meer en kun je verder met je leven. En iedereen zal dat anders invullen. Ik ben graag buiten, dus ik ga het hardlopen weer intensiveren, fietsen.... en na de verhuizing wil ik graag in de nieuwe woonplaats af en toe wat vrijwilligerswerk doen. Ik zie wel. Er is in ieder geval ruimte voor als ik de rest van mijn leven zo simpel houd. Dat vind ik het belangrijkste. De rest volgt wel. 

zondag, maart 29, 2015

And the story continues.....


Waar ik het meest tegenop zag, was de degelijke, zware meubels uit elkaar halen en afvoeren. Gelukkig kreeg ik hulp. Ik had de meubels zover mogelijk uit elkaar gehaald en naar beneden gebracht en waar ik het niet meer wist, nam de hulp het over. En zo kregen in een halve dag een 1-persoonsbed met enorm veel bergruimte eronder, een kast met heel veel bergruimte, een bureau met bergruimte en een zwaar 2-persoonsbed een nieuwe bestemming. En ik slaap de komende maanden op de grond. 

En wat een verademing is dat! Het huisje is ineens ruim! Ik heb een hekel aan schoonmaken en poetsen, maar als ik nu mijn slaapkamer moet schoonmaken dan is dat helemaal niet erg. Sterker nog, ik ervoer een zeker plezier. Het is makkelijk en het is zo af! Geen bezwaard gevoel van spullen die je in je handen houdt, moet schoonmaken en weer een plek moet geven (en herhaal). 

Nu is een matras op de grond niet zo goed voor het matras en het ligt ook anders. Dat laatste weet ik niet of dat erg is. Ik had vanochtend behalve wat desoriëntatie, geen klachten. Maar er kan dus vocht onder het matras komen. Vanochtend nam ik 30 seconden de tijd: legde het dekbed en de kussens boven op de kast en zette het matras op zijn kant. Dit houd ik nog wel een tijdje vol. In het nieuwe huis wil ik best een ander bed, maar het moet een licht frame zijn, met veel ruimte aan de onderkant zodat ik snel kan schoonmaken.  

Dat is wat ik dit weekeinde leerde: ik wil geen zware meubels. Het neemt licht weg. Letterlijk en figuurlijk. En daarnaast wil ik geen multifunctionele meubels met opbergruimte. Da's vragen om zooi. Je gaat namelijk h.e.e.l. v.e.e.l. spullen opbergen. 

Vrijdagochtend maakte ik al vroeg een ritje naar de kringloop met een auto vol spullen. Helaas bleek ik een uur te vroeg te zijn voor het aflaadpunt, maar de kringloopwinkel zelf was wel open. Kijk, da's een gevaarlijk uur, maar wel een leuk uur. En kocht ik iets? Ja, ik kocht iets. Ten eerste: ik was al tijden op zoek naar een zoutmolen. In de winkel zijn ze duur. Na lang zoeken: ja, hoor, daar stond een houten zoutmolen met een metalen maler. Precies wat ik zocht. Voor een prikkie voorzien. En veel leuker kopen zo. 

Verder zocht mijn dochter een theepot. Bij de kringloop heb je vaak allerlei heerlijke vintage exemplaren. En zo ook vrijdag. Ook weer geregeld. 

Na een kop koffie en een beetje mensen kijken, was het uur voorbij en kon ik mijn auto gaan legen. De schade viel dus mee. Het plezier groot. 

Is er nog zooi over in huis? Ja, hoor. Volgende week ga ik met mijn dochter zakken vol restanten van puberjaren uitzoeken. Ik heb zelf nog een aantal lades met sleutels, lampjes, soorten papier, enveloppen en 300 pennen en stiften. Daarna volgt de zolder voor de zoveelste ronde. Alhoewel die nu wel voor 3/4 leeg is. Met als grootste klus: de foto's. 

Maar alles wat nu nog weg moet, past in de auto of staat al beneden om door de kringloop opgehaald te worden (eigenlijk alleen de banken).  De rest kan straks zo in de verhuiswagen. 

Ik kan mij de komende maanden richten op: het uitzoeken van een vloer, verhuizer, nieuwe huisarts, tandarts en adreswijzigingen. Ik lig op schema en ga relaxt de verhuizing tegemoet. 

zaterdag, maart 21, 2015

A little help from Japan



Ook ik ben gaan lezen in het boek van Marie Kondo. Het is een hype dat opruimen. 


Ik ben even in mijn berichten gaan terugzoeken en ik zie in 2006 een 1e bericht waarin ik al bezig ben van mijn zooi af te komen. Ik schaam me dood, maar da's dus 9 jaar geleden. Ik stel vast dat het me redelijk gelukt is de dingen niet té ingewikkeld te maken, maar met te veel zooi. Dus echt zo simpel als ik zou willen dat het werd, werd het niet.  

Maar nu met een verhuizing in het zicht (einde van het jaar, maar ik plan graag ruim) ga ik echt hardcore. En hoe gek het boek van Kondo ook is: het goede is, ze heeft het niet over opruimen, maar over wegdoen. En dat geeft natuurlijk pas echt ademruimte. 

En zoals met zo veel, als je de smaak eenmaal te pakken hebt......... 

Nu adviseert zij, nou ja, adviseert... ze is een vrij dwingende autist vermoed ik, maar dat spreekt mij wel aan, je kunt maar duidelijk zijn. Zij adviseert dus om per categorie op te ruimen. Helemaal geen slecht advies. Maar dat is best moeilijk. Ik begin met servies en glazen maar na een tijdje merk ik dat ik dan toch bij de administratie beland ben. Echt, da's heel logisch: in de kast met glaswerk ligt ook wat administratie, dit leidt dan naar de administratie op een andere plek en voordat je het weet ligt je hele vloer bezaaid met ordners en papier. Uiteindelijk was het toch succesvol want beide categorieën zijn zo goed als uitgedund. Kondo komt blijkbaar geen categorieën op verschillende plekken tegen. Ik wel. 

En zo belandde ik ook in de boekenkast en die is ook leeg. Ik heb immers geleerd: ooit lezen, is nooit lezen. Hop, boeken eruit, kast eruit. Het liefst breng ik alles naar de kringloop. Het heet niet voor niets kringloop. Als je het bij vrienden en bekenden dropt dan werk je mee aan het dichtslibben van hun leefomgeving. 

Maar goed, je gaat dus bij alles nadenken wat je in je handen hebt of in huis staat of hangt. 

Vanochtend stond ik onder douche en toen dacht ik: waarom heb ik eigenlijk een douchegordijn? Dan maar gelijk de proef op de som nemen. Ja, het gaat ook prima zonder. Hup, eraf en weg ermee. 

En zo gaat dat zo'n beetje met alles nu. Het boek is niet heilig, maar waar ik haar groot gelijk in geef: je moet in het in 1x goed doen. Geen opruimen, geen spullen bewaren omdat ik ze nu eenmaal gekregen heb, geen spullen bewaren die 5 jaar niets liggen te doen. Het ligt namelijk echt in de weg. 

Je zou het eens moeten proberen...... hoe licht het leven voelt als je huis steeds leger wordt. Overal ontstaat ruimte, ik weet zo langzamerhand wat ik heb en waar het ligt, koken en opruimen in de keuken lijkt sneller te gaan, er lijken weer wat meer uren in een dag te zitten en ik trek met een licht gevoel de deur achter me dicht om te gaan hardlopen of fietsen. De boeken die er liggen, daar lees ik ook in. Dat soort dingen. 

Zo, nu ga ik mijn sokken en panty's weer eens met respect behandelen. Leg er nooit, maar dan ook nooit een knoop in. Dan krijgen ze geen rust. Een Kondo-dingetje... of een kosmos-dingetje.... ze kon zomaar eens gelijk hebben. 

zondag, maart 01, 2015

Out....



Vandaag gingen alle knopen (meer dan 100), de hele plastic doos met naaigaren en toebehoren voor een naaimachine die ik niet heb, spellen, stempels, slingers - ballonnen - kaarsjes, schoenpoetsspullen, nog wat boeken, ballonnen, de houders voor plastic tassen en een fruitschaal de deur uit. 

Wat bleef: 

  • van de schoenpoetsspullen, zie foto in het midden rechts: 2 schoenborstels (hard en zacht), kleurloze schoenpoets, zwarte schoenpoets, een doek en een fles milieuvriendelijke spray om je schoenen te beschermen.
  • van de naaispullen: een paar naalden, wit en zwart draad. 
  • van de spellen, stempels en knopen (een stuk of 100): niets. 
  • van de slingers, ballonnen en kaarsjes: niets. 
  • de houders voor plastic tassen, inclusief plastic tassen: niets (kan echt niet meer). 
  • fruitschaal: de oude platte schaal ging eruit, want ik kocht bij de kringloop een hoge glazen schaal waar het fruit echt in past. De walnoten ontsnappen niet meer, als ik de bananen erop leg. Geweldig ding, werd bijna uit mijn handen gekeken door een andere klant (zei ze eerlijk). De schaal kostte me: € 2,25. Ik vermoed dat het een oude bowlschaal is.
De meeste zaken hebben al een nieuwe eigenaar of zijn terug naar hun oorspronkelijke eigenaar.  

Het voelt al bijna een beetje zoals toen ik in het begin in dit huis kwam wonen. Dat was heerlijk, maar ik besefte toen niet (2001) dat dat mede kwam doordat we niet veel spullen hadden staan. In het begin hadden we niet eens een bank, alleen maar stoelen, een eettafel en 1 kast. Later 1 bank, nog later 2... toen een boekenkast erbij en voor elk event moesten we (vond ik toen) iets in huis halen omdat het er niet was. Een verjaardag: slingers en ballonnen. Kerstmis: we kregen een kunstkerstboom en schafte nog wat kerstzooi erbij aan. Vakantie: we kochten tenten, slaapzakken, gaspitjes, afwasteiltjes, knijpers, lampen, matjes etc. En zo groeit je huis bij iedere gebeurtenis een beetje dichter. Het leegmaken ervan kost veel meer tijd. 

Nu oordeel ik over de spullen als volgt: er zijn een aantal zaken in het leven waar ik me graag me bezig houd en waar ik graag tijd aan besteed. Voegt het desbetreffende ding iets toe aan een van die onderwerpen? Nee? Then: o.u.t. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...