LET'S GOW!

John Naish, Enough

2012-02-01T19:40:00.001+01:00

En ik ben nog maar bij pagina 10.

You thought that was it?

2012-02-01T19:37:00.001+01:00

Ennnnnn......ronde 2 van vandaag.

Cornucopia

2012-02-01T15:16:00.001+01:00

Het bovenste plaatje werd mede mogelijk gemaakt door het onderste plaatje.

Het is hier net de hoorn des overvloeds. Het houdt maar niet op (ik heb bij tijd en wijle paniekgevoelens moeten onderdrukken....zoveel spullen zijn nogal overweldigend voor iemand die beweert dat ze genoeg heeft aan genoeg). Nog meer kleding (it drives me crazy), fluitketel, dekbedovertrekken, fondueset (pan op theelichtje kan ook voor die 2x kaasfondue per jaar), speelgoed, boeken, ga zo maar door. Dan staat het plastic en papier dat ik weggegooid heb nog niet eens op de foto.

Ik hoor het huis weer zuchten van opluchting. Ik voel me weer 20 kilo lichter en very happy! Wat een lekker gevoel om die overtollige ballast op te ruimen. Deze spullen hoeven niet meer schoongemaakt en onderhouden te worden. Ik hoef er geen plekje meer voor te vinden en ik hoef ze niet meer te zoeken. Schoonmaken en opruimen hier in huis gaat steeds sneller.

Er staan nu 3 paar laarzen met hakken klaar voor een vriendin. De gedachte dat het vreemd is om op hakken te lopen, wil maar niet meer uit mijn hoofd en mijn snel pijnlijke rug en platvoeten houden die gedachte altijd levendig. Ik bezit nu nog 1 paar met hakken, maar dat is omdat er nog geen vervanging is gevonden. Is die er, dan verdwijnen ook deze, want ja, sleehakken zijn ook hakken, je tenen worden nog steeds naar beneden gedrukt). Mijn vriendin heeft overigens ook geen sterke rug, maar goed, zij is nog 10 jaar jonger, dus vooruit maar. Alhoewel ik haar natuurlijk beter een paar Ecco's (ah, wat een heerlijke zolen hebben die) kan geven. Gelukkig is suf het nieuwe hip. Dus ik maak me nergens zorgen over.

Op de zolder staan nu veel meer lege verhuisdozen dan volle. Ik krijg zo'n trots gevoel als ik nu over mijn vliering kijk. Ik moet nog even door de Paas- en Kerstreut (kippen, kuikens, plastic eieren en overtollige kerstballen) en dan komt de emoprut. Dus de tekeningen, foto's, dagboeken en wat prullaria. Alle brieven hebben het pand reeds verlaten (en zijn nooit gemist).

Zoals u merkt: ik ben uiterst tevreden (op 't euforische af, het is mijn favoriete onderwerp these days), ik mag zelfs stellen dat de opruimacties verslavend werken.

En in het kader hiervan: het 4BDI1Y project is ook bijna voorbij. Nog een dag of 5 en dan kunnen de zwarte jurkjes aan de wilgen gehangen worden. Ik denk dat er 3 het pand verlaten: 2 bevatten een zweetlucht die er nauwelijks uitgaat (niet teveel met mijn armen zwaaien, dus), 1 pilt aan alle kanten en 1 is dus nog ok.

Ik heb de kast nu opnieuw ingedeeld. Maar met zo weinig mogelijk, want een van de zaligheden van het project was dat ik geen dag heb gedacht: ik heb niets om aan te trekken. Dus een wijze les: als je voor je kast staat en de gedachte "ik heb niets om aan te trekken" nestelt zich in je hoofd, dan betekent dit niet dat je niets hebt om aan te trekken (in de rijkdom waarin wij leven dan, hè?), dat betekent juist dat je veel te veel hebt! Je ziet door de bomen het bos niet meer en hebt waarschijnlijk allemaal kledingstukken en schoenen die net niet bij elkaar passen. Als je weinig hebt past het altijd bij elkaar.

Naast duurzaamheid en niet meer gebruiken dan je nodig hebt, vond ik dit een uiterst prettige bijkomstigheid. Alhoewel ik er af en toe vreselijk van baalde. Gewoon lekker een broek aan trekken met gympen, daar had ik zin in. Nou ja, die liggen dan ook klaar voor volgende week.

Daarnaast kreeg ik ook wat last van de onrustige gedachte: hoe moet dat nu verder nu het project afgelopen is. Terug naar af, was geen optie. Teveel geleerd. Ik heb nog overwogen om gewoon door te gaan, maar daar werd ik ook niet blij van. Dat is ook weer zo'n statement. Ik moet nu ook met "losse handen" kunnen fietsen. Dus erop vertrouwen dat ik het kan. Dus ben ik het einde langzaam gaan voorbereiden: kleding klaarleggen voor de komende tijd en zoveel mogelijk weggooien of weggeven.

Tijdens die acties schoten er allerlei gedachten door mijn hoofd. Nieuwe projecten zoals: iedere week een boek lezen, a drawing a day, een minimaal bedrag om rond te komen. Maar nee, allemaal slechte ideeën. De kunst is nu om zonder projecten te leven met "genoeg" en een beetje fun hebben. Er staan nog genoeg acties te wachten: de overstap naar de ASN, verkoop van de auto ter voorbereiding op de elektrische auto en de moestuin wat uitbreiden. Daar hoef ik geen project van te maken, daar moet ik gewoon langzaam aan beginnen. Dan lukt het ook wel.

Over de foto's: ik heb nu zoveel boeken weggedaan dat er een plankje is vrijgekomen. Op zolder vond ik dit oude oliestel. Het lont zit er nog in. Ik heb 't ontdaan van alle vuil en stof. Nu nog een beetje lampenolie erin en dan zegt men er soep op te kunnen warmen houden. Misschien kun je er nog meer mee doen, maar daar moet ik me nog in verdiepen.

Ik vond ook nog zo'n oude handnaaimachine op zolder. Anyone? Of zal ik nog een boekenplank leeghalen en deze opvullen met dit retroding. Om mij eraan te herinneren dat ik er werkelijk niets van bak met naald en draad (no worries, de Knip komt in het voorjaar met zeer eenvoudige patronen, zodat 16-jarigen de draad op kunnen pakken, ik zou mee kunnen doen). Ze noemen het fast fashion, maar je kunt het natuurlijk zo slow fashion maken als je wilt.

Ledeboerpark-Lonnekermeer-Espelo 20,1 km Brrrr

2012-01-29T18:01:00.001+01:00

Wij vonden het vrij koud vandaag. Dus in beweging blijven en thuis lekker aan de warme chocolademelk met slagroom en Tia Maria.

Tour De Culinair Avec Les Mamas Du Bébés '96

2012-01-28T11:35:00.001+01:00

Al zo'n 15 jaar lang hangen we af en toe bij elkaar. We hebben elkaar ontmoet bij de plaatselijke zwangerschapsgym, totaal zinloos, it hurts like @#$#!!!!!AAAARGHHH((*!!@@## hell anyway, maar wel interessant gezelschap, dus toch een aanrader. Toen alle baby's gearriveerd waren (lekker afgekaderd: ze zijn allemaal in de maand mei geboren) spraken we weer eens af. Misschien 2x met de kinderen, maar we waren het er al snel over eens dat we dat eigenlijk helemaal niet zo leuk vonden. Zonder de kinderen was relaxter. Lekker ontspannen een beetje ouwehoeren.

Mooi, dat was dan maar bepaald, let the fun begin. Om de paar maanden eten we samen. Eerst in restaurants, maar de laatste tijd is het in zwang om een tour de diner te doen. Dat betekent dat je rondfietst en bij de een het voorgerecht neemt, bij de ander het diner en zo verder.

Onderstaande foto is het voorgerecht (geitenkaas voor mij, ganzenlever voor de anderen). Gekonfijte uitjes erbij op een bedje van sla. Alle gangen worden tegenwoordig geserveerd "op een bedje van". Lollig. Zelf het ijs kwam op een bedje van een wafel. Zoals zo vaak werd het zo gezellig, dat ik er helemaal niet aan gedacht heb om verder nog foto's te nemen.

Hoe ouder we worden hoe gezelliger de bijeenkomsten zijn. Was het in het begin nog allemaal heel keurig. Inmiddels wordt het allemaal wat doorleefder en dat komt de lol ten goede. De eerste leesbrillen komen tevoorschijn, we nemen de fysieke kwaaltjes en verzakkingen wat door, wisselen wat tips uit of leggen ons erbij neer, constateren dat onze pubers in zijn algemeenheid allemaal niet goed snik zijn en raar gedrag vertonen (geruststellend: allemaal, kamers als vuilnisbelten inclusief bijbehorende geur) en plaatsen her en der een schuine grap of opmerking. Wij wonen in een katholieke enclave, nu........ als je daar in deze tijden geen cynische grappen over kunt maken, dan weet ik het ook niet meer. Bijvoorbeeld: wij willen een weekeinde weg organiseren. Een klooster? Dan is de 1e vraag bij de prijsstelling: "is dat inclusief pater?" "Hij hoeft niet te praten". "Nee, maak je geen zorgen, zwijgen kunnen ze heel goed".

Flauw? Wij vinden het erg lollig. Nu staat de volgende tour alweer gepland. En dit keer heb ik het hoofdgerecht te pakken. Nu is het bij mij thuis niet zo chique en niet zo groot. En ik heb geen magnetron. Dus als we het voorgerecht in het dorp verderop gaan eten, dan moet ik ervoor zorgen dat ik het hoofdgerecht op de een of andere manier tijdig warm krijg. Daarnaast kunnen er maar 4 aan tafel, de rest moet op de bank eten. Ah, the pressure, the pressure.

Mommy was om 1 uur thuis (na een kopje thee met Kahlua, nee, nee, ik hoef geen likeurtje, oh? Heb jij Kahlua, nou...dan doe mij er toch maar eentje).

Goodmorning

2012-01-26T08:33:00.001+01:00

Keep On Walking

2012-01-23T20:25:00.000+01:00

We blijven oefenen. Ook als het regent. Gisteren een wandeling bij Haarmühle. Nat (natte voeten omdat hardloopschoenen nu eenmaal niet waterdicht zijn, kaart verregend: de inkt van de printer liep bij elke regendruppel uit) en een beetje brak van de reis van de dag ervoor. Ons doel was 17 kilometer, we liepen verkeerd en schatten in dat we 15 kilometer gelopen hebben.

We glimlachen voor de foto. Niet lang daarna daalde mijn humeur tot het nulpunt. Veroorzaakt door de Duitse bossen.

Humeur low low low. Balen van de naargeestige Duitse bossen, de slechte wegbewijzering in Duitsland, daardoor de weg niet goed kunnen vinden (je wilt niet verdwalen in dat grote, zompige bosgebied). C. hield de stemming erin. Ik kon niet meer lachen om haar grapjes, ik had nog maar 1 ding in mijn hoofd: ik wil dit bos uit. Achteraf bleek zij er ook geen goed gevoel bij te hebben. Duitsland als wandel- en fietsgebied exit.

Om na het nemen van de foto op een haar na dood te trappen omdat ik alweer wat anders zag (zal beter opletten in de toekomst).

Namelijk deze.

Don't talk, just kiss.

Z82, liet zich aan het begin van de route niet vinden. Dan maar verwijderen aan het einde van de route. Hij had het verdiend.

Het paard had belangstelling voor mijn opgeluchte gebabbel (het Duitse bosgebied lag achter ons). Hij hobbelde een stukje met ons mee.

Smiling again.

Goed locatie voor dit bordje. Geen kip te bekennen.

Après wandeling: C. maakt tuinbonenburgers.

Lekker.

Never A Dull Moment

2012-01-21T20:00:00.001+01:00

In de rij.... lange autorit voor de boeg.

Grlz On Wheels

2012-01-21T19:33:00.001+01:00

Grandma 96

2012-01-21T18:57:00.001+01:00

En in een Wokpaleis krijg je dan..... een vaas (je).

Eindhoven

2012-01-21T16:33:00.001+01:00

Ja, ja, I know.

Het ging mis in de winkel met art-benodigdheden. Er zat wel inkt op de inktpad.

Latte Soy in een boekenwinkel. Goede combi. Ik kocht een boek.

Eerlijk gezegd, ik kocht 2 boeken.

Street Art

2012-01-18T11:34:00.001+01:00

It's everywhere.

By Bruno Munari

2012-01-17T12:59:00.001+01:00

Progress means simplifying, not complicating.

6.47

2012-01-17T06:50:00.001+01:00

17.29

2012-01-16T17:30:00.001+01:00

7.35

2012-01-16T07:51:00.001+01:00

This Was Good

2012-01-15T17:52:00.000+01:00

Deze route liepen wij vandaag. Zo'n 15 kilometer. Prachtig weer, beter voorbereid en een lekkere afsluiter in het theehuis Dennenoord. Thuis werden we verrast met nog meer scones!

Nu goed voorbereid met rugzak...... Hi beauty!

En lekkere schoenen.....dahaag leren laarzen met hakje....

Hier zat ergens een specht op de boom te rammen.

Hi beauty!

It was a sunny day, maar geen idee waarom ik deze foto nam....oh ja, de start van een paasvuur.

Hi beauty!

Scones!

Finished In Da Theehuis

2012-01-15T15:50:00.001+01:00

Bit tired.

On Our Way (15 km)

2012-01-15T10:39:00.001+01:00

Hof Espelo (12 km)

2012-01-08T19:30:00.001+01:00

Over een paar maanden moet er 40 kilometer gewandeld worden. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit 40 kilometers gelopen heb. In Oostenrijk en Zwitserland heb ik huttentochtervaring (dat gaat toch ook al snel richting de 20 jaar geleden), maar ik liep gewoon, ik heb me nooit met de kilometers bezig gehouden. Je liep altijd een dag lang en soms was die dag lang en zwaar. Maar het eten in de hutten smaakte altijd heerlijk en je sliep als een roos. Wie maakt zich dan druk om de kilometers?

Maar nu wil ik toch wat oefenkilometers. Ik weet hoe ver ik kan fietsen en wat ik dan nodig heb aan kleding, eten en drinken. Met lopen heb ik die ervaring niet. Vandaag maakten we de eerste 12 kilometer. Ik op mijn hardloopschoenen en C. op haar laarzen met kleine hak (!). Bij aanvang heb ik overwogen om te vragen of dat handig is, maar dat heeft bij C. geen zin. En als ze het niet redt op haar schoenen doet ze de laatste kilometers desnoods kruipend. Ik was er vrij zeker van dat ze ze zou lopen.

De hardloopschoenen lopen goed. Ze worden alleen vies en als je niet oppast nat. Maar ik heb nergens last van gehad. Behalve van een teen die ik vanochtend opeens keihard tegen een drempel schopte die er al jaren ligt. Lekker begin.

Ik denk dat ik voorlopig op de hardloopschoenen blijf lopen. Ze zijn zacht en hebben dikke zolen en die 12 kilometer stapte ik er vrij makkelijk mee weg. We hebben het gepresteerd om 12 kilometer vol te praten.

Vandaag vertrokken we in de middag. Daar was ik wel blij mee, want ik was best brak en moe van de autorit en de dag in Breda gisteren. Eenmaal buiten knapte ik snel op.

De 12 kilometer netjes afgemaakt, maar beiden wat last van de rug. Dit vangen we af door de rug onderweg wat op te rekken (bolle rug-holle rug, lange leve de yoga-oefeningen).

Beetje modderig, maar met leren laarzen met hakje nog prima te doen.

Aaaaah, zon.....I love you.

Mooi, hè? Volgens C. waren het dingen, van de dinges die dan uit de boom kwam, om de boom te beschermen. Ze waren heel oud, want de boom doet er erg lang over om die dingen aan te maken.

Nou, zo lang mogelijk geen auto gereden (en in de gaten houden of ik al kan overstappen op elektrisch rijden), duurzame boterhamzakjes en waterflesjes, 4BDI1Y, afvalscheiding en vegetarisch eten.

Broek en schoenen werden vies. Schoenen durf ik niet in de wasmachine te gooien, misschien veranderen ze van vorm en krijg ik blaren?

Mmmmm, deze stond lekker koud op mij te wachten bij thuiskomst.

Moti & the new books inspired The New Generation!

Impression Of Moti

2012-01-07T13:46:00.001+01:00

I may be a bit old. But I definitely feel I'm part of the Pop Up Generation.

Multi functional objects.

Hello again (watched The Dark Night this week, depressing).

Lieve's design. Yes, she is definitely my daughter.

Wij zijn ons vreselijk te buiten gegaan aan boeken over illustraties, letters en de simpele moestuin (+ recepten).

2012-01-07T10:55:00.001+01:00

Turn Around Before You Talk

2012-01-04T19:30:00.001+01:00

Gisteren een verhaal over de Tulsi Tea en dat het zo'n gedoe is om er ijsthee van te maken. Nou, draai het blaadje om en zie: Hot Tea Preparation. Dat was ik toch al van plan en de test was ok. Erg smaakvol en het idee dat de werkzame kruiden voor de Stress Relieve en voor de Taste of Bliss hun werk doen, maken het feest compleet. Ik vond de volgende tekst over de Tulsi Tea:

De naam doet al iets vermoeden: deze thee heeft 3 soorten Tulsi bladeren en bloemen als basis. Tulsi is afkomstig uit India en komt uit de Basilicum plantenfamilie. De Tulsi plant wordt van oudsher als heilige plant gewaardeerd, met vele heilzame eigenschappen. Tulsi werkt stress verlagend, is een sterk adaptogeen (helpt het lichaam zich aan te passen aan stress), werkt verkwikkend, verjongend en is een geaccepteerd breed-spectrum medicijn, o.a. tegen infecties, ontstekingen, griep en verkoudheid. In deze Tulsi thee komen alle goede en heilzame werkingen perfect tot zijn recht. De thee smaakt volledig nieuw en anders, veel zachter, dan de 'gewone' theesoorten. Zelfs kinderen en niet-thee drinkers zijn er weg van!

Wie wil deze thee na het lezen van deze tekst nu niet drinken? Als Terzani dit geweten had.....(misschien wist hij 't wel maar ben ik 't nog niet tegen gekomen in zijn boeken.).......dan had hij 't vast opgeschreven (en was hij na een tijdje toch tot de conclusie gekomen dat de werking misschien een beetje te betwijfelen is, maar dat het gaat om de aandacht en het idee van balans voor lichaam en geest, zoiets.)

In the Office Again

2012-01-03T20:07:00.001+01:00

Er zitten alweer 2 dagen office op. Vandaag nam ik een blik thee mee en toen zag ik dat het echte office tea is: beat the heat and chill with refreshing, stress relieving Tulsi Tea! Het gaat nu natuurlijk helemaal goed komen. Het is namelijk ook nog eens organisch. Er zit een folder bij met frequently asked questions, maar ik was nog niet stress relieved genoeg om die kalm door te lezen. Maar ik vond het wel grappig bij zo'n blik thee zoveel informatie. De thee ruikt heerlijk en het blijkt ijsthee te zijn. Hier giet je niet direct koud water op. Nee, deze thee zet je met kokend water en laat je dan langzaam afkoelen, dan voor een uur in de koelkast en dan serveren met ijsblokjes (heb ik niet in the office) en citroendruppels (moet ik nog even meenemen). Dat kost natuurlijk heel veel tijd, maar ik heb begrepen dat ze dat in India juist als voordeel zien. En ze hebben gelijk: daar zit natuurlijk het stress relieving in. Het is een heel mindfull proces, net zo als chapatis maken (het deeg moet immers rusten).

Ik weet niet of ze zo blij zullen zijn als ik ineens heel mindfull met theetjes, citroendruppels en ijsblokjes (misschien in het bedrijfsrestaurant?) ga rondlopen. Ik geloof dat dit meer thee voor thuis. Toch ga ik 't morgen proberen of deze thee ook warm te drinken is en vervolgens kan ik 'm gewoon koud laten worden en opdrinken. Handig.

2012: het jaar van de duurzame boterhamzakjes en vouwflessen.

A Taste of Bliss, wat wil ik nog meer?

Love Food & Food Loves Me

2012-01-03T17:49:00.001+01:00

What Do You See?

2012-01-01T18:48:00.001+01:00

Wat ziet u? Juist, eigenlijk helemaal niets! Voorheen (tot 3 uur geleden) stond hier een kerstboompje. Nadat ik Corrie naar de trein had gebracht, kreeg ik de geest en rende ik door 't huis: bedden afhalen, kerstboom weg, vuilnis uit huis, kersttafelkleed in de was, kleding voor werk (en fietsen) klaarleggen, werktas inpakken en alles wat in de weg lag naar de zolder gebracht, waar ik het in in een doos voor de kringloop legde. Een gaste bleef nog lekker hangen en ging koken en leerde Lieve wat computertechnieken aan. Ik was dus voorzien van sushi en gefrituurde zoete aardappel (ik ontkwam dus niet aan de olielucht in huis, ondanks de gekochte oliebollen) en een blij kind. Maar toch, wat mij betreft zijn we back to normal.
Dus: er is een fijne app! Ik heb de afvalkalender gemist of niet ontvangen en deze is inmiddels niet meer nodig. Zie hier een geweldige app van Twente Milieu. Hij laadt de momenten dat de groene of grijze bak opgehaald wordt direct in je agenda en je krijgt een seintje. Daarnaast vond ik deze app. Deze vertelt je waar je met welk afval naartoe moet. Een drinkglas niet in de glasbak, maar in de vuilnisbak. Er staan ook wat verwarrende berichten in, zoals: "aluminiumblikje, afdanken via vuilnisbak (grijze container), want het is metaal, let op: het maken van nieuw aluminium kost veel energie. Bovendien is aluminium moeilijker te scheiden uit het restafval dan staal, omdat het niet magnetisch is. Gescheiden inzamelen van aluminium levert dus veel milieuwinst op. Lever aluminium producten daarom bij voorkeur in bij een wijkmilieupunt of in een blikbak."
En die laatste 2 heb ik nog nooit gezien en als dat de voorkeur is waarom zet je dat dan niet bovenaan? Maar het geeft niet, het is hoe dan ook leerzame informatie.
....ik zou 't bijna vergeten, maar wij wensen u allen een voorspoedig 2012!

We Bought Them Anyway (Way Too much Food, Embarrassing)

2011-12-31T15:18:00.001+01:00

De Trouw is deze zaterdag goed te lezen: een en al crisiservaringen en -tips

De bordjes uit India zijn prachtige schalen voor de appelflappen en het kerstbrood

Feed The World

2011-12-31T09:54:00.001+01:00

Foto via Nrcnext.nl, AFP, Frank Dufour

Mijn 2 pannen linzensoep herinnerden mij aan een radioprogramma (Radio 1 natuurlijk, luister ik altijd behalve nu, nu Radio 2, vindt u ook naarmate de Top 2000 vordert, de muziek steeds melancholischer wordt, wat zijn we toch een stelletje sentimentele jankers bij elkaar). In dat programma vertelde een dame die zich bezig houdt met het hongerprobleem, dat honger helemaal niet nodig is. We kunnen in principe iedere wereldburger voeden. Het is zelfs zo: de wereldbevolking kan groeien tot 50 miljard wereldburgers, dan nog kunnen we allemaal eten en gezond blijven. Dan moeten we wel met z'n allen alleen maar linzen eten. Dat heeft aan de ene kant iets grappigs: nooit meer bedenken wat je moet eten 's avonds, kinderen die niet meer kunnen zeuren en de boodschappen heb je in in no-time in huis. Aan de andere kant heeft het iets intens triests: die honger is helemaal niet nodig. En dat maakt de stijging van voedselprijzen door speculatie zo wrang. Door deze speculatie worden de ontwikkelingslanden het meest getroffen (in het Westen besteden we ongeveer 10% van ons inkomen aan voedsel, in ontwikkelingslanden is dit 50 tot 70%). Overigens schijnen ook banken en pensioenfondsen mee te speculeren met agrarische grondstoffen. Nog een goede reden om een goede bank uit te zoeken in 2012.

Sunset Of The Day

2011-12-30T21:00:00.001+01:00

Zonsondergang Hoogenweg

The Day After Picture

2011-12-30T09:44:00.001+01:00

Foto by JJ

....best fit toch? Op deze plek breng ik heel wat bloguurtjes door.....

The Day After & The Days Before

2011-12-30T08:54:00.001+01:00

Het blijkt dat ik inderdaad teveel gekookt heb. En mensen gingen zelf aan de slag en namen eten mee! Dat is geweldig want zo proef je weer nieuwe recepten en het staat heel gezellig zo'n tafel vol met eten.

De soep en stokbroden (2 van de 4 over) zitten in de diepvries. Voor de rest staat er nog een halve kruidcake, Italiaans brood (zo'n bol luchtig brood met rozijnen), kniepertjes, 1/2 doos Leonidas bonbons, 2 kaastomaatbroodjes, een kipbroodje (iemand dacht: het is zielig voor de gasten dat er geen vlees is, ik neem gewoon een schaal kipbroodjes mee, die namen natuurlijk grote aftrek). De koelkast zit nog vol groente, kaas en 12 flesjes bier (ga ik weggeven want het komt niet op hier). Voor de rest is de wijnvoorraad nog op peil (gekregen en wat ik gekocht had, kwam niet op). Handig: voor Oud & Nieuw hoeven we geen boodschappen meer te doen (we houden niet zo van oliebollen en aanverwante zaken en wil je die wel: er is altijd wel iemand die er veel te veel heeft).

Ah, da's het heerlijke aan vakantie: geen stress. Ik had alle tijd. Dus ik heb in alle rust de boodschappen kunnen doen, pannen soep gemaakt en het huis een beetje opgeruimd. Normaal vind ik het een behoorlijke ballast om alles voor elkaar te krijgen, maar nu merkte ik dat dat komt omdat de dagen soms al behoorlijk vol zitten. Nu had ik er veel lol in om de boel te organiseren en bij elkaar te zien.

Inmiddels heb ik natuurlijk veel spullen weggedaan, dus het was een beetje improviseren met soepkommen en de zitplekken. Daarnaast liet ik gisteren ook van alles uit mijn handen vallen, dus voordat de party begon waren er al diverse zaken gesneuveld (zo schiet simplify wel op, natuurlijk). Maar goed, soep kan ook in een schaaltje dat er eigenlijk niet voor bedoeld is en op de leuning van de bank kun je ook zitten.

Qua slaapplaatsen ligt het huis ook vol (als ik mijn bank beneden vervang, moet het echt een slaapbank worden). Zo sliep ik met mijn zus in 1 bed (1.40, niet super-de-luxe) en dat ging prima. We zijn rustige slapers, dus geen last. Het voordeel was dat we aardig hebben bijgekletst: om 01.30 hielden we pas op met praten. Wij kunnen er weer even tegenaan.

Wij gaan nu nog even door met feesten. Vandaag een verjaardag, morgen Oud & Nieuw. En maandag gewoon weer aan het werk (wel weer zin in, ik heb 't gevoel dat ik al 6 weken vrij heb).

Nut Case

2011-12-29T12:19:00.001+01:00

Van oude boterhamkapjes maakte ik met olijf- en kokosolie, peper en zout maakte ik croutons. Alles staat nu klaar (je vraagt je de hele tijd af of je genoeg hebt, maar waarschijnlijk kan ik de hele straat vandaag voeden) en ik heb nog even de tijd om mijn eigen Nut Case (vrije vertaling en interpretatie van het Nootgeval van de Bagels & Beans) te verorberen. Ik maakte hem van vlierbessensap op de bodem (een uitstekende griepbacterie (virus, virus bedoel ik) bestrijder, we wisten het al, Dr. Oz zei het gisteren), magere yoghurt, cornflakes met honing, magere yoghurt, volkoren cornflakes, hazelnoten, amandelen en plakjes banaan. Ik denk dat het geheel ontzettend Dr. Oz proof is. Deze week heb ik een paar keer gekeken en ik ben helemaal enthousiast over zijn uitleg over food. Wat zit erin, wat doet het met je, waar is het goed voor of waarom moet je juist bepaalde zaken niet eten. Fast food daar hoef ik verder geen aandacht aan te besteden, maar heeft u het gelezen: je wordt er dom van. Nou ja, in ieder geval krimpen je hersenen en we weten dat dat niets goeds brengt.

Gathering

2011-12-29T09:06:00.001+01:00

Vandaag heb ik een kleine gathering om 2011 uit te wuiven. Gisteren heb ik 2 pannen soep gemaakt, boodschappen naar binnen gesleept en een cake gebakken. Lieve heeft deze cup cakes gebakken. Ze is dol op koken en bakken en is daar heel creatief in.

Ik moet altijd aan haar vragen: hoe heb je die laag om de taart gekregen, hoe heb je de binnenkant gemaakt, heb je die frosting zelf gemaakt of.....? Het meeste doet ze zelf. Ze vraagt in ieder geval mij nooit om advies (volgens mij vraagt ze niemand om advies). Vorige week heeft ze een schitterende groene taart voor haar jarige zusje (not mine) gebakken (en ik snap er niets van: opeens was haar handschrift als kalligrafie, ik bedoel: moet je haar aantekeningen van school zien). En oh slecht, slecht, ik heb weer geen foto. Een veel gehoorde klacht: jullie maken geen foto's meer van mij! En inderdaad: bij vaders home is het natuurlijk klein zusje (heel begrijpelijk, ik heb ook albums vol tot 4 jaar, toen werd het rap minder) of Lieve met klein zusje op de foto. Dus op de valreep nog een goed voornemen erbij: foto's van Lieve en haar bakkerijen. De Nikon en de Aaipheun liggen klaar.

De foto's ga ik overigens niet meer af laten drukken. Het wordt externe harde schijf of blog. Ik heb op zolder nog dozen vol staan die ik ooit zou in plakken. Hopelijk komt deze zooi in 2012 aan bod. Doel: een paar albums bewaren en de rest scannen en opslaan op de externe harde schijf (die al maanden ligt te wachten op uitgepakt te worden).

Was Will Das Weib?

2011-12-28T11:01:00.001+01:00

Omdat we het toch niet laten kunnen en iedereen wel weet dat het waarschijnlijk geen zin heeft:

HEBBEN WE NOG GOEDE VOORNEMENS VOOR 2012?

Maar natuurlijk. Ik vind het heerlijk dat het nieuwe jaar weer voor de deur staat en je de deur van het oude met alle mooie dingen en alle sh*t weer achter je dicht kunt trekken. Dus was will das Weib für 2012?

Op nummerrrrrrrrrrrrtje 1 Count your bloody blessings
Waarmee ik bedoel dat ik niet constant hoef na te denken of ik iets moet veranderen aan wat er is (zo vermoeiend). Bijvoorbeeld: huis, werk, vakanties, tuin, spullen (afgezien dat ik ze uit het pand moet zien te houden en gek genoeg blijft dat hard werken. Ik krijg het af en toe vreselijk benauwd van die spullentsunami).

Voor veel mensen heeft minimalisme als doel je baan op te zeggen en als kleine zelfstandige wat geld te verdienen. Volgens mij kun je ook gewoon je baan blijven uitoefenen en dat inpassen in je simplistische levenswijze (en andersom). Je baan moet in balans zijn met je levenswijze. Het enige wat nu misschien wat in disbalans is, is dat ik beter betaald krijg en een auto rijd. Zou ik minder betaald werk doen, dan heb ik 'm waarschijnlijk helemaal niet nodig.

Nummer 2 Doe effe normaal
Het aantal uren werken dat ik contractueel heb afgesproken. En doen waarvoor ik ben aangenomen. Ik kan me vreselijk druk maken over zaken waar ik nauwelijks invloed op heb: over het algemeen tamelijk zinloos en het vreet energie. Het werk is nooit af en alsmaar meer werken is geen structurele oplossing (dit wordt echt een uitdaging voor 2012, want dit is een gewoonte die al jaren hardnekkig stand houdt). Dus voor 2012 ga ik proberen het simplify model toe te passen op mijn werk: houd het klein en doe het goed. Samen met het urengebeuren betekent dit betekent automatisch meer tijd voor andere zaken. Die wil ik besteden aan tuin, fietsen, gezond koken en dom voor me uit staren (aka mediteren).

Nummer 3 Simplify
4BDI1Y is bijna ten einde. Eerlijk gezegd kijk ik daar naar uit. Niet om nieuwe kleren te kopen, maar wel om iets anders aan te trekken en niet zo dogmatisch bezig te zijn. Een broek met gympen, heerlijk. Ik heb veel geld bespaard dit jaar (er gaat ongemerkt veel geld zitten in kleding) en ben van plan om even duurzaam en zuinig met mijn kleding om te gaan (dus afdragen wat ik heb en als ik het niet draag: eruit). Maar het is wel lekker als je er iets van kunt maken. Dat je iets anders aan kunt trekken als je daar in hebt. Dat is helemaal niet nodig (niemand die het ziet, ik heb 0 opmerkingen gehad dit jaar), maar wel erg leuk.

Nummer 4 Bye bye hakken
Ik heb dan geen nieuwe kleren gekocht, maar wel nieuwe schoenen. Langzaamaan worden de hakken vervangen door platte zolen. Simplifytechnisch is dit veel handiger: hakken kun je maar een beperkte tijd dragen. Platte zolen: je kunt gewoon doorlopen. Daarbij: als het idee zich eenmaal in je hoofd genesteld heeft hoe vreemd het is om op stokjes te lopen, dan krijg je het er niet meer uit. We doen we onszelf aan?

Nummer 5 Sparen sparen sparen
Qua sparen is het geen slecht jaar geweest. En dat wil ik voortzetten. Het geeft me rust en vrijheid.
Ik heb geen doel (afgezien van studie dochter en een eventueel duurzaam klein huis). Als de euro inklapt en deze straks geen kl*te meer waard is, dan is dit niet zo'n goede keuze. Dus als u het uitgeeft: I understand. Maak alleen geen schulden en betaal je hypotheek voor een groot deel af.

Even concreet (per jaar):
Ik bespaar in 2012 bijna € 400 op mijn zorgverzekering (dat kan je eigenlijk pas aan het eind van 2012 zeggen: dan kun je berekenen wat je misgelopen hebt aan vergoedingen). Daarnaast heb ik berekend dat ik nog vrij makkelijk honderden euro's op jaarbasis kan besparen: loterijen (bijna € 216), abonnement mobiele telefoon (eventueel zonder internet: wifi is op zoveel plekken beschikbaar, € 120). En als het echt moet: auto eruit (kan niet bij huidige baan, € 3000), TV-abonnement eruit
(€ 130), huiswerkbegeleiding (geen goede keuze, want is investering, maar wel enorme besparing, maar is korte termijn politiek, dus niet ok, maar toch zo'n € 2.100).

Dus: ok extra bezuinigingen: kom maar op, I'm ready.

Deze bezuinigingen voer ik niet allemaal door in 2012, maar het is fijn om een lijstje te hebben waarop je ziet dat je een hoop rek hebt.

Als je wilt weten hoe ik spaar. Here we go:
- bijna alle inkomsten boek ik bij binnenkomst over naar de spaarrekening
- voor de vaste lasten laat ik een bedrag staan
- boodschappen en andere uitgaven betaal ik zoveel mogelijk contant
- ik inventariseer ongeveer 4x per jaar wat mijn maandelijkse uitgaven zijn
- ik reken alles om naar maandbasis en maak een overzicht in een notitieboek (zo kan ik de wijzigingen zien)
- loop het lijstje regelmatig langs of alle uitgaven nog gewenst of noodzakelijk zijn

Een kasboek dagelijks bijhouden, doe ik alleen als ik ieder dubbeltje moet omdraaien, dan is het uiteraard van belang dat je precies weet wat je uitgeeft.

Nummer 6 Niet sparen
Life moet wel een beetje leuk blijven en we zorgen en wel voor dat we er iets van maken. Dus we gaan vooral niet besparen op:
- musea (museumjaarkaart)
- boeken en films (topabonnement bibliotheek, niet kopen!)
- fietsen
- koffie en lunches (lunch in het bedrijfsrestaurant kan minder: meer buiten lopen met mijn duurzame boterhamzakjes en platte schoenen)
- vakanties in Nederland (we hebben nog zoveel niet gezien en willen nog zoveel nog een keer zien)
- duurzame investeringen (ik kom helaas niet veel verder dan duurzame boterhamzakjes, opvouwbare waterflessen en een eco wasbol, maar wie weet wat 2012 nog brengt)

Nummer 7 Eetbare spullen in de tuin
In 2012 op tijd beginnen met eetbare spullen in de tuin te planten. Vorig jaar heb ik veel plezier gehad van de paprika's en aardbeien. Eetbare dingen in je tuin is zo ontzettend leuk. Pluk, was en eet.

EN JIJ?
Wat ga jij voortzetten of juist veranderen in 2012?

Very Old Glasses

2011-12-26T13:25:00.001+01:00

Dit is de oude bril van mijn opa (ruikt nog een beetje naar opa).

Piercings

2011-12-26T12:52:00.001+01:00

Niet 1 gaatje erbij, maar wel 2!

Eigenlijk 3 want in het andere oor is er ook 1 bijgekomen.

2011-12-25T11:00:00.004+01:00

Update

2011-12-24T23:47:00.002+01:00

De film The Help is mooi. De mensen en de omgeving zien er bijna net zo uit als ik me voorgesteld had toen ik het boek las. Een behoorlijke lange film (146 minuten) in een lege bioscoop. Toen ik naar huis reed, kwam ik langs de katholieke kerk hier op de hoek. Het wemelt er van de auto's, druk bezocht dus.

And Now The Movie

2011-12-24T16:06:00.001+01:00

Vandaag op de valreep het boek uitgelezen. Vanavond de film. Als ze hier geen goede film van weten te maken, dan weet ik het ook niet meer. Dit boek is al zo filmisch geschreven! Geen literatuur wat mij betreft (geen mega nieuwe inzichten of spectaculair onverwachte karakterontwikkelingen). Maar vooral mighty veel leesplezier.

Just Like Starbucks

2011-12-23T09:35:00.001+01:00

Maar nu dan thuis. Ik heb een hele to-do-list, maar mijn talent voor het-zalige-niets-doen (dolce far niente) zit mij danig in de weg vandaag. Maar goed, bankzaken, administratie en wat opruimen (lees minimaliseren) zal toch wel lukken.

Coffee Break

2011-12-22T12:10:00.001+01:00

De gelegenheid diende zich aan..... a break in Utrecht.

About The Chapati That Actually Became A Chapati

2011-12-20T20:07:00.001+01:00

Ongelooflijk maar waar: de chapati werd chapati. Het ging als een trein. Van het deeg maakte ik 15 bolletjes, met wat bloem maakte ik er dunne pannenkoeken van. En ja hoor, ze waren zacht (geen beton dus) en smaakten prima bij de curry. Wat gaaf: van water, zout en (volkoren)meel, maak je gewoon een prima basis voor een warme maaltijd.

Het deeg heeft de hele dag gelegen. Even doorkneden.

Rondjes van ongeveer 15 cm van rollen met de deegroller.

In een gloeiend hete pan leggen, als de onderkant bruine vlekjes krijgt, omdraaien.

2 pannen tegelijk kan natuurlijk ook.

Je zwarte jurk wordt van de meel vanzelf wit.

De curry van tofu, sperziebonen, ui, knoflook en currypasta laat je ondertussen lekker doorwarmen.

Uitje en knoflook snijden, bakken, sperziebonen in stukjes meebakken, tofu gemarineerd in currypasta (zie vorige blog) erbij, 1 blikje kokosmelk erbij, 4 eetlepels kokosrasp erbij en lekker laten warmen.

Iedereen lustte het. De kleinste dacht dat het pannenkoeken waren, maar at de curry ook met smaak.

Maar tot slot wenste hij wel een chapati met poedersuiker en dat smaakte ook.

The Making Of Chapati

2011-12-20T11:35:00.001+01:00

Gisteren zou ik al chapati's maken, maar het kwam er niet van. Vanochtend maar gelijk de taak op me genomen. Een goed recept voor een minimalist (alhoewel ik er toch niet zeker van ben dat dit gaat lukken).

200 gram volkorenmeel en 200 gram witmeel.

2,5 dl. lauw water.

Dat wordt dan dit. 2 uur laten staan. En vanavond maak ik er 15 bolletjes van en bak ik ze in een droge hete koekenpan. Dan even door open vuur halen (heb ik niet beschikbaar hier).

Ondertussen even de tofu in de marinade van yoghurt & currypasta (paar uur laten trekken). Ik druk het water altijd even uit de tofu, dan wordt het toch lekkerder. Dit verwerk ik vanavond tot een curry met sperziebonen (moeten eigenlijk peultjes zijn, maar die waren gisteren niet te koop) en kokosmelk.

C. heeft dit kannetje.

Je gooit er melk in, drukt het knopje op aan en het warmt en klopt de melk geheel automatisch. Niet slecht, maar het melkkannetje met klopper van de Hema, geeft toch beter resultaat.

Vanavond het vervolg op de chapati's..........Ik hoop dat ze lukken (zou toch erg zijn als ik zo'n simpel recept weet te verknallen). Ik heb ook ooit geprobeerd een Albanese pita (interessante geschiedenis heeft dit geweldige gerecht) te maken en als ik 't mij goed herinner was de basis voor 't deeg hetzelfde. En toen werd de korst van de pita beton. En het moet zacht en smeuïg en heerlijk zijn. Vandaar dat ik huiverig ben voor het resultaat van vanavond.

Arrived

2011-12-18T17:08:00.001+01:00

Beetje laat, want ik kon slecht de weg uit Delft vinden. Maar ik was lekker voor het donker binnen.

Hurry

2011-12-18T15:11:00.001+01:00

Hoog tijd om op te stappen uit Delft. Anders is C. nog eerder thuis dan ik. En ik heb the key to the castle.

Break in Delft

2011-12-18T13:51:00.001+01:00

Heerlijke stad.......

Heerlijke......

koffie met carrotmuffin.....

en Brompton wacht geduldig.....

op de laatste etappe.

Schipluiden

2011-12-18T13:23:00.001+01:00

Skyline Delft

2011-12-18T13:01:00.001+01:00

Voor mij wolken.....

Achter mij zon....

Hoek van Holland - Zoetermeer

2011-12-18T12:18:00.001+01:00

Per Brompton

Auntie C. In action

2011-12-17T16:21:00.001+01:00

Zij geeft de workshop voetreflexologie. Ik blijf nog even lezen.

Ugly

2011-12-17T11:53:00.001+01:00

Ik vind Petersburg opeens goed te doen!

Dit is een echt bakkie troost. Dat worden er wel 2 of 3.

View from the Natuurvriendenhuis

2011-12-17T10:48:00.001+01:00

Do Not Blaim The Greek, Blaim Yourself

2011-12-11T11:51:00.001+01:00

Nu ik het toch over de Genoeg heb, wil ik nog even wijzen op een ander artikel in dit blad. Het natuurlijk een visie, maar mag niet ongezegd blijven wat mij betreft. Econoom en voormalig Robeco-topman Jaap van Duijn is aan het woord. Hij deed onderzoek naar de schulden van banken, burgers, bedrijven en overheid. Met de fijne conclusie: 80% van de Nederlanders is financieel compleet analfabeet. Ik zie een nieuw project voor Prinses Laurentien opdoemen. Of is dit meer het aandachtsgebied van Prinses Maxima?

Maar goed, de Grieken. Hoe zit het nu? Niet de Grieken zijn de grootste schuldenaren ter wereld, nee, dat zijn.......juist, de Nederlanders. Grieken blijken juist goed te kunnen sparen!

Huh? Maar hoe zit dat dan? Kijk, dat zit zo'n beetje zo, zegt meneer Van Duijn:

We praten over Nederland: in 1970 bestond 23% van het gezinsinkomen uit hypothecaire schuld, nog minder dan een kwart van het inkomen was eigenlijk van de bank. In 2010, was die hypothecaire schuld 233% (geen typefout) van het inkomen. Simpel gezegd betekent dit dat de gemiddelde Nederlander dus een schuld van meer dan 2x van zijn inkomen heeft.

Kijken we naar de Grieken: 80% van de Grieken heeft een eigen huis en dat is vaak met eigen geld betaald.

Hè????!!!???

Kijk, zegt meneer Van Duijn: "Wij zijn de laatste jaren in slaap gesust. Vroeger wisten we allemaal van de hoed en de rand, tegenwoordig is 80% van de Nederlanders financieel compleet analfabeet. Iedereen denkt: de ander regelt het wel voor mij als ik in de problemen kom. In Griekenland is het precies andersom; de gemiddelde Griek is financieel uitstekend onderlegd en kan zichzelf heel goed redden. Hij zal nooit denken: de overheid of de bank lost mijn problemen wel op. Integendeel."

Mmmmmm, maar waar komt die Griekse schuld dan vandaan?
Meneer Van Duijn zegt: "In de noordelijke landen hebben vooral de burgers financieel boven hun stand geleefd, en in de zuidelijke landen deden juist de overheden dat. Zij konden veel te gemakkelijk geld lenen, zonder hun zaakjes op orde te hebben. Zonder al te veel over de consequenties na te denken, wilden ze veel te ambitieuze projecten realiseren, zoals de de Olympische Spelen in Griekenland"

Ik vind dit artikel een behoorlijke eye-opener. Duidelijk uitgelegd en food for thought. Ik kan je adviseren de Genoeg te lenen bij de bibliotheek of te kopen. In dit artikel komt nog meer aan de orde namelijk: waarom gingen die landen zo extreem lenen, waarom gingen Nederlanders zoveel lenen (hypotheekrente aftrek: een behoorlijk pervers systeem), de rol van de euro en dat het hele systeem is gebaseerd op groei, groei, groei. En als we heel eerlijk zijn, weten we natuurlijk best wel dat dat een keer ophoudt.

Ja, lekker, en nu dan?!!!!
Nâh, kaijk, begin eens met zelf verantwoordelijkheid te nemen. Neem het heft in handen en ga er nooit vanuit dat iemand anders jouw (financiële) problemen oplost. Daarnaast: alles moet groter, alles moet groeien, nèèèèh, dat moet natuurlijk helemaal niet! Het moet KLEINER!!!! Dichtbij huis, lokalisering en groener, duurzamer, minder afhankelijkheden die je eigenlijk helemaal niet snapt.

Voor zover, en dan nu: zo, nu mijn make-up kastje ('t is al gereduceerd tot 1 laatje, maar het kan beter) simplifyen (mascara en 1 flesje schoonmaakspul blijft over, voor dochter meer, I can only speak voor myself) , mijn schoenen poetsen, laarzen en schoenen die stuk zijn weggooien en schoenen met hakken op MP zetten. Het gaat de goede kant op.

Oh ja, ik kon trouwens niet kiezen tussen het bovenstaande plaatje of het onderstaande plaatje over de Grieken.....deze wilde ik jullie toch niet onthouden. Je kent 'm wel Alexander III. De Grote.

Lunch Bags & Water

2011-12-11T09:49:00.001+01:00

Gisteren las ik de Genoeg en daar zag ik een artikel over een "herbruikbaar boterhamzakje". Met een berekening erbij. Het blijkt dat deze na 9 jaar en 4 maanden voordeliger is. Ik had dus veel eerder moeten beginnen. Lol. Dat maakt niet uit: het voorkomt in ieder geval plastic afval. Van dit merk verkopen ze wel een bag waar 4 boterhammen in kunnen, wel zo logisch wat mij betreft. Je kunt ze overigens hier kopen.

Het wordt ook hoog tijd om de plastic waterflessen te vervangen en te stoppen met koffie drinken uit de "kartonnen" bekers op het werk. Het is de eeuwige discussie: kost het nu meer energie om een beker af te wassen of is een kartonnen beker energiezuiniger? Echter, er zitten schadelijke stoffen in de meeste plastic flessen en ook in het laagje dat in de binnenkant van de kartonnen beker zit. Ook niet zo fijn. Daar kun je ook weer lang over praten.

Ik zag deze week dr. Oz (tja, we moeten het nu zonder Oprah stellen, ugly cry, ugly cry). En als ik vroeg thuis ben, dan probeer ik nu even dr. Oz te kijken (gemiddeld 1x per maand, denk ik). Vreselijk decor, hij heeft altijd zo'n ziekenhuispakje aan (beetje overdreven, maar wel minimalistisch en duurzaam, dus niet over zeuren) en hij leert ons van alles over gezond leven. En de manier waarop hij dat doet sluit vaak aan op mijn interesse (behalve sommige super Amerikaanse elementen, maar dat had ik bij Oprah ook). Hij leert je in welke producten vezels zitten, welke zaden en noten welke voedingsstoffen bevatten en wat dat met je doet. Walnoten zijn bijvoorbeeld fantastisch "for your brain", door z'n vetten enzo. Verder vertelt hij hoe je op een goede manier een zoetaanval kunt weerstaan en waardoor die überhaupt ontstaan. Stress is een hele lelijke variabele in dit geheel. En dat zie ik in de praktijk: wij hebben op het werk een behoorlijk onrustige periode en je ziet dan dat we regelmatig een duik nemen in de chocolaatjes die we gekregen hebben (waarom niet iets gezonds?). We troosten ons zelf een beetje met die zoete troep en de rokers troosten zich met hun sigaretjes. Ook ik (niet dat roken, hoor, Godzijdank), echter, ik zorg dat ik dadels en vijgen bij mij heb en in de ochtend al een fruit smoothie in mijn mik heb gegooid. Dat beperkt de schade behoorlijk. Meer dan 2 chocolaatjes krijg ik niet weg (tot nu toe).

Lachend proppen we de chocolaatjes naar binnen en verkondigen "dat dit eigenlijk helemaaaaal niet goed is". Terwijl we natuurlijk best wel weten wat we moeten: de koppen bij elkaar steken, goede afspraken maken, gezond eten (noten, zaden, (gedroogde) bessen, (gedroogd) fruit, groente is de basis) en in de pauze naar buiten om een rondje te lopen of als het zou kunnen ergens yoga-oefeningen doen (we zouden compleet uitgelachen worden). De mens is nu eenmaal niet gemaakt om uren op een stoel voor zijn computer te zitten stressen.

Anyway, iemand uit het publiek vroeg aan dr. Oz of het slecht voor je gezondheid was "to refill" om plastic waterflesjes. Dr. Oz complimenteerde de gast eerst met het "refillen" vanwege de enorme afvalberg die voor een groot deel schijnt te bestaan uit plasticflesjes (yeah! voor dr. Oz) en vervolgens gaf hij toe dat er een beetje gif zat in het plastic, maar dat je er niets van zou oplopen als je de "bottle" zou "refillen", wel goed schoonmaken natuurlijk. Wij moeten van die plastic flesjes af: gewoon water uit de kraan tappen, want daar worden meer eisen aan gesteld dan mineraalwater uit flessen.

Plastic

2011-12-09T21:46:00.001+01:00

Omdat we het plastic nu braaf scheiden, hebben we nauwelijks afval meer. Na twee weken ligt er meestal nog maar een kleine laagje afval in de grijze bak. De groene bak gaat ook niet hard, zeker niet in de winter. Het meeste afval bestaat uit namelijk uit plastic en papier. Ook goed om dat een beetje te beperken. Ik heb al een sticker op de deur zodat ik geen reclamefolders meer krijg. Qua plastic kan er nog wel wat gebeuren.

De zakjes die u hier op de foto ziet, zijn boterhamzakjes. Ik houd niet van brooddozen: als ze leeg zijn nemen ze nog veel te veel ruimte in je tas. Daarom greep ik nog altijd naar plastic boterhamzakjes, met het bijbehorende schuldgevoel. Totdat ik ontdekte dat deze te koop waren. Een mooi tussen- Sinterklaas-Kerst-cadeau vond ik. Vandaag heb ik ze voor het eerst in gebruik genomen. Ik heb de Large versie gekocht. Met wat proppen passen er 3 boterhammen in 1 zakje. Het tweede zakje vul ik dan met 1 boterham en vandaag met wat gedroogde vijgen. Het werkt prima. Het is een beetje rare maat: 3 boterhammen, maar goed, met 2 zakjes lukt het wel. Ik vermoed dat ik er meer ga bestellen, alhoewel ik sterk twijfel of dochter met deze zakjes op pad gaat (NOT NEVER NOOIT).

En ja, de zakjes kunnen in de wasmachine en in de afwasmachine.

Water and not just rain

2011-12-04T18:31:00.001+01:00

Toen ik vandaag zover was om op de fiets te stappen en een frisse neus te halen, zag ik dat het water in de wasmachine bleef staan. Mmmm, dat deed hij afgelopen week ook al een keer, maar toen begon hij na wat trial en error vanzelf weer te werken. Ik weet dat je de pomp los moet draaien om te kijken of er iets in zit. Dat is vaker voorgekomen. Voor de zekerheid typte ik op internet in: wasmachine pompt niet af. En plop, plop, plop, daar kwamen de You Tube filmpjes al naar voren. Goed, voorkantje eraf, en draaien maar. Maar de pomp zat muurvast. Een buurjongen kwam helpen, maar hem lukte het ook niet. Na zijn vertrek pakte ik een tang...en ja hoor, daar kwam het geheel los. Mooi, dacht ik, dan draai ik 'm nu even dicht om wat handdoeken te pakken......dicht, dicht....dicht....DIIIIICHT.....AH, SH...., NEE!!!!

Het water gutste eruit, ik wist nog 2 mensen te bellen, die ook geen oplossing wisten. Okay, rennen voor handdoeken, en dat zijn er niet zoveel (simplify, hè?). Drogen, water opvangen totdat de wasmachine leeg was. De pomp is nu helemaal naar gallemiezen. De wasmachine met een vriendin reeds naar buiten gesleept, alles schoongemaakt en de vloer ligt nu te drogen (klein stukje ondervloer is nat geworden, maar ik denk dat dat wel droogt, ik heb er, op advies van een vriendin, zout op gegooid).

Met het koffieblad probeerde ik wat water op te vangen, lukte niet en het brak. Weer iets dat het pand verlaten heeft.

Na dat alles redelijk droog was, werd het tijd om een nieuwe wasmachine uit te zoeken. Ik heb deze Indesit nu bijna 11 jaar gehad en hij is altijd goed bevallen. Maar goed, dan ga je alle reviews bekijken en dan kom je er helemaal niet uit. Uiteindelijk moest hij aan de volgende voorwaarden voldoen: 1600 toeren, de juiste afmetingen (anders past 't niet) en het liefst een beetje eco, een redelijke prijs (we blijven wel een beetje normaal doen). Het is "deze jongen" geworden. In de laatste 30 seconden, zie je hoe makkelijk het had moeten gaan....en "houd er een bakje onder..."...er past helemaal geen bakje onder!

Mijn vriendin is zo lief dat ik mijn was bij haar mag brengen. Gelukkig was ik aardig bij en donderdag komt het nieuwe apparaat alweer (als 't meezit, ik reken nergens op). Het is eigenlijk belachelijk dat we allemaal een eigen wasmachine hebben. Ik zou liever ergens in de buurt een washuis hebben. Een gebouw met wasmachines voor een bepaalde buurt. Lijkt mij efficiënter en beter voor het milieu. Je betaalt per wasbeurt of een vast bedrag per maand. En voor mensen die slecht ter been zijn: er is een breng- en haalservice. U betaalt wel iets meer dan. We fietsen er gelijk een strijkservice in..... ik vind het een prima idee.

In The Attic

2011-12-03T12:32:00.001+01:00

Het regent toch: dus een half uurtje naar de zolder. Dit is de score: babykleding, zwangerschapskleding, een oude foto op posterformaat (ik wil niet de hele tijd tegen mezelf aankijken en hij staat al meer dan 10 jaar op zolder), spelletjes, brieven en kaarten, souvenirs, steentjes en rommeltjes, een speen voor op een voedingsfles (nog in de verpakking), oude winterjassen, laarzen en de oude waterkoker.
Het blijft een lekker gevoel om weer wat kilo's het huis uit te dragen. Op de zolder staat nog teveel zooi om in 1x op te pakken. Als ik elke keer een half uurtje aan het werk ga, dan wordt het langzaam leger. Dan zie ik ook beter wat er waar moet blijven staan. Dat wat over blijft krijgt een mooie plek en wordt netjes ingepakt en voor het grijpen neergelegd.

Oh, The Italians And Their Food.....

2011-12-02T08:57:00.001+01:00

Eten in Italië (vooral mijn eetervaringen op Sicilië zijn onvergetelijk) is belangrijk ding (understatement). Je leeft van het ene eetmoment naar het andere en als je niet eet, dan ben je wel bezig om erover te praten: wat gaan we eten, waar gaan we eten, met wie en is dat goed genoeg? Een heerlijke daginvulling wat mij betreft. Hieronder zie je een filmpje van Alpro over vegetarisch gehakt in de Bolognese saus. Leuk om de Italianen te zien praten en eten. Het ziet er zo aantrekkelijk uit, dat ik besloten heb vanavond een grote pan Bolognese saus te maken. Een grote pan met tagliatelle en een glaasje wijn erbij......... mijn Italiaanse avond is een feit. Ik ga me helemaal vol proppen.

Overigens ben ik tegengesteld aan veel vegetariërs een fan van vleesvervangers. Ik vind het leuk dat er alternatieven, nieuwe producten ontwikkeld worden die duurzamer, minder schadelijk voor het milieu en gezonder zijn dan vlees. De kwaliteit is erg verschillend, maar het is altijd interessant om het uit te proberen. Ik heb zelf ook eens een alternatief als kip aan een man voorgezet: en het werd met smaak en enthousiasme opgegeten.

The Rest Of Katzenjammer

2011-12-02T07:59:00.001+01:00

Voor een recensie over het concert van Katzenjammer zie hier. Inderdaad het voorprogramma met Unni was wat tam. Haar stem is prachtig, maar haar liedjes zijn slaapverwekkend. Haar uiterlijk past wel bij Katzenjammer: lang blond engelenhaar, jaren '50 jurk en een soort badmuts met bloemen. We waren met 7 dames op pad. Zij hadden nog nooit van de band gehoord, maar hadden voor mij totaal onverwacht besloten mee te gaan. Ik had hen een YouTube filmpje gestuurd en gezegd dat ze in de buurt kwamen optreden. En binnen no time kwamen er 7 mailtjes binnen: leuk, ik ga mee. En we waren gisteren allemaal enthousiast. Wat een muziek! Wat een stemmen en wat een stoere dames!

Solveig en Anne Marit zie je op ROTL, dit zijn Marianne (met soulhaar: "Is it real?" publiek: NOOOOOOO!!!!! "Does it matter?" publiek: NOOOOOHOOOOO!!!! En hup het volgende nummer wordt ingezet. ) en Turid.

I was there too

2011-12-01T23:45:00.001+01:00

And no tea served either.

Hugs

2011-11-30T19:33:00.001+01:00

Mijn puberdochter is zeer kritisch qua kussen en knuffelen (met mij dan althans en terecht, hallohooo, ik ben haar moeder!). Maar ze accepteert mijn hugs (vooraf aangekondigd, niet aan haar haar zitten en zo zijn er nog wat regels). Geen probleem, ik ben dol op hugs geven en krijgen. Hugs zijn meestal gemeend. Probeer maar eens een hug te geven die je niet meent. Een kus die niet gemeend is, is gemakkelijker te geven (3x kus in de lucht). Maar probeer maar eens een hug te geven, die je niet meent. Je moet je hele lijf erin gooien en als je niet gemeend begint, merk je dat je tijdens de hug toch per ongeluk te liefde voelt stromen. Op de site van Marsmania vond ik dit filmpje. Ik vind het prachtig om te zien hoe mensen zich in het huggen storten. De mevrouw die ze voor free weggeeft doet het heel goed. Het resultaat is een prachtig filmpje (en we hopen dat Marsmania er snel veel van krijgt, zodat ze zich beter voelt).

Depression in the air

2011-11-27T15:37:00.001+01:00

Het werd hoog tijd om naar buiten te gaan. En na het ontbijt pakte ik de Brompton en fietste naar Hengelo. C. is daar een vide aan het bouwen. Nu heb ik een intense hekel aan bouwen/verbouwen. Maar bij een ander is het leuk om te zien. In haar minihuis komt een extra verdieping. Dat wordt een zeer ruime slaapplaats. De bouwers leverden erg goed werk, want alles paste als een puzzel.

Het was hard trappen, want het waait behoorlijk. Op de terugweg ging ik als een speer natuurlijk. Ik kwam langs de oude gebouwen van Stork. Dit zijn nu geraamtes. Erg mooi, vind ik. De blauwe en de groene deur springen er nog zo leuk uit. Lijkt mij een prima basis voor appartementen (ik heb geen idee wat ze er mee gaan doen).

Toen ik thuis kwam, was L. ook weer thuis. Deze verkondigde dat ze gisteren een hoop denkwerk te verrichten had en dat haar dat prima lukt als ze bakt. Hoe herkenbaar. Ik heb gisterenavond uren sushi staan te maken...en inderdaad, denken en met eten bezig zijn, gaat prima samen. Het resultaat van ons gezamenlijk denkwerk was geen nieuw inzicht of "world changing" uitvinding, maar wel een lekkere late sushi lunch en cup cakes na!

Het eerste stuk op de fiets had ik een gedeprimeerd gevoel. Overal wolken, geen mooi licht, maar ik weet dat dat gevoel komt als je te weinig buiten bent geweest. Het is dan zaak om door te fietsen. Frisse wangen te krijgen. En inderdaad, dat helpt. Op de terugweg voelde ik me een stuk zonniger en toen ook daadwerkelijk de zon even doorbrak was ik best blij. Het gaf ook niets dat ik vervolgens een plensbui over me heen kreeg. De depressie was weggetrapt......en dan vind je zo'n bui op je kop zelfs wel lekker.

Deze cup cakes zijn 1 van de lekkerste die L. ooit gemaakt heeft: met kokos, rozenwater en groene kleurstof.
Een beetje olie en zelfrijzend bakmeel. De zoete garnering doet de rest. Mmmmmmmmmm.

No red boots, but blue ones

2011-11-27T14:40:00.001+01:00

And they match my Brompton.

BIKE!

2011-11-27T09:12:00.001+01:00

De laatste maanden is de Brompton favoriet hier. Als het even kan, gaat deze mee op pad. Na 7 jaar voel ik nog steeds grote liefde voor de vormgeving, snelheid, kracht en plooibaarheid. Gisterenavond heb ik dit geuit door hem te belonen met een poetsbeurt en waar nodig een massage met een dikke olie (beter in de winter). De fiets antwoordde met remmen die weer vlot terugspringen en een ketting die een zacht geluid maakt (het raspende is eraf, ik was een beetje laat met de olie).

En ik ben mondiaal zeker niet de enige met warme gevoelens voor de vouwfiets. Uit alle landen duiken plaatjes op met prachtige exemplaren. Onderstaande foto's komen van een Hongaars Bike Blog. Ik vraag me altijd af waar zo'n vouwfiets met de naam Camping vandaan komt. Het doet me een beetje denken aan dit Oostblok model . Maar deze lijkt mij van een later bouwjaar dan 1974. Het maakt niet uit: op de lichtblauwe vouwfiets met prachtig tandwiel ben ik op slag verliefd.

En dit vond ik ook op het Hongaarse Bike Blog. Hieronder zie je de modeontwerpster Vivienne Westwood. Ik houd van haar stijl (op de fiets). Haar oranje haar is het enige wat mij af en toe doet twijfelen om er zelf niet zo'n kleurtje in te gooien (doe ik niet hoor, too much hassle). Zij blijkt gek op fietsen en zoals het een modeontwerpster betaamd zonder lycra. Ze fietst haar woon- werkverkeer en om het haar zelf gemakkelijk te maken, stopt ze haar hakken in haar mandje. Wat tja, die kun je altijd zo maar nodig hebben. Fietsen is hot & hip. Ongeacht je leeftijd: pak je leukste hansopje uit de kast (in mijn geval: a black dress tot februari a.s.), verf je haar oranje (deze sla ik dus over) en bike!

Finished and give me the next one please

2011-11-27T08:41:00.001+01:00

Het logboek is uit. Een kijkje in het leven van iemand anders, dat vind ik altijd interessant. En wie leest er nu niet graag over leven, liefde, leegte en verval? Ik stoom gelijk maar door naar haar Het Geluk Van de Eenzaamheid. Deze is van de bibliotheek en moet toch een keer terug. Daarna is Van Dis aan de beurt, eerst De Wandelaar (is ook van de bieb en moet dus ook op tijd terug) en daarna zijn nieuwste boek Stadsliefde Scènes in Parijs. Ik heb zijn boekje van Onder Het Zink met groot plezier gelezen. Toen vond ik het al te dun, ik ben dus erg blij met deze 2 "nieuwe" boeken van Van Dis. En eigenlijk moet Bonita Avenue ergens tussendoor. Ik ga binnenkort naar een lezing van de schrijver en ik wil het voorkomen dat ik weer eens niets gelezen van een schrijver als ik naar een lezing ga. Dat overigens doet over het algemeen niets af aan het plezier van het bezoeken van zo'n bijeenkomst.

Dit zijn boeken die zich opdrongen in mijn hoofd. Daarna komen er boeken die al langer liggen en op een andere manier tot mij zijn gekomen.

FYI

2011-11-23T20:42:00.001+01:00

Het Nibud heeft een werkeloosheidsberekenaar. Vul in en huivert.

Domburg

2011-11-21T10:16:00.001+01:00

Voor een simpel leven heb je geen 101 tips nodig, just some tea.
Het merk Yogi Tea levert deze teksten op zijn theelabels, kinda nice.
We dronken de thee in een charmant tentje en we aten er biologische appeltaart van oma bij.

Simple? 101?

2011-11-20T14:26:00.001+01:00

101 tips vind ik nogal veel om de zaken simpel te houden. Zo werd de tip vermeld: ga tanken als je tank half leeg is. Nou, dan lees ik liever haar tips. Als je de zaken echt eenvoudig wilt houden, tank je natuurlijk helemaal niet. Maar dat hoef ik niet meer uit te leggen, toch?

The Son Of Blob

2011-11-20T13:17:00.001+01:00

Impression

2011-11-19T13:08:00.001+01:00

My compliments

2011-11-19T12:53:00.001+01:00

Een nacht, 2 yogalessen en een flinke ontspanningshoofdpijn en een goed ontbijt verder, zit ik fit in het hotel. Er hangen hier schitterende foto's van de omgeving. Lijsten met de foto op doek zodat je ze kunt vervangen. Wij waren al blij verrast met het leuke personeel hier. Ze zijn heel lief en enthousiast over hun eigen hotel. Er zit sinds 2,5 jaar nieuw management en het personeel brengt zelf ideeën in en deze worden ook geaccepteerd en uitgevoerd. De verbouwing hebben ze natuurlijk uitbesteed, maar schilderen doen ze zelf. De foto's zijn door een medewerker van de technische dienst gemaakt. Prachtig. Het is heerlijk vertoeven hier. Een aanrader. Go there!

Seagulls above my bed in Domburg

2011-11-18T16:36:00.001+01:00

Break in Terheijden

2011-11-18T13:41:00.001+01:00

TV tip

2011-11-18T08:49:00.001+01:00

Vanavond om 21.20 uur Zembla: Gezinnen Zonder Geld. Vanaf morgen ook te zien via Uitzending Gemist.

Day of sustainability

2011-11-12T15:50:00.001+01:00

Gisteren was het de dag van de duurzaamheid. Ik hoorde het toevallig op de radio. Nou probeer ik nooit op 1 dag extra duurzaam te zijn, maar ik probeer het een beetje te spreiden over de rest van mijn leven. Ik scheid trouw plastic, glas en papier. En dat gaat zo goed, dat ik mijn grijze bak nauwelijks vol krijg. Het meeste afval dat ik heb is van plastic en dat gaat naar de oranje verzamelpunten. Veel verpakkingen van voedsel. Mijn groene bak krijg ik af en toe vol met tuinafval, maar dat is het dan ook. In sommige gemeentes schijn je per aanbieding van je groene of grijze bak te gaan betalen. Ik vind dat een goede zaak. Op deze manier word je gestimuleerd om je afval te scheiden. Ik vermoed namelijk dat je minder betaalt dan het vaste tarief dat je nu betaalt. Ik hoop dat onze gemeente duurzaamheid ook eens wat hoger op de agenda zet.

Om het plastic afval terug te dringen zat ik aan deze te denken als een kerstcadeau voor mijzelf. Ik gebruik nog te vaak (bijna altijd) plastic zakjes voor mijn boterhammen. Wel weer goed, dat ik boterhammen (heel kinderachtig maar op mijn leeftijd word ik nog steeds heel gelukkig van boterhammen met boter en Nutella) meeneem, maar ik kan nu ook weer niet zeggen dat ik niet regelmatig mijn geld spendeer in het bedrijfsrestaurant op mijn werk. Een armzalig vegetarisch aanbod (misschien is dit een verwende opmerking, maar een lekkere curry zou af en toe heerlijk zijn), maar een redelijk goede saladbar die ik dan toch weer attaqueer. Gisterenmiddag liet ik mijzelf zelfs verleiden tot een bord versgebakken patat (na 4 boterhammen met Nutella, mmmmmm, veggies, nou ja, deze veggie dan, hebben/heeft inderdaad vaak honger). Mede veroorzaakt door een paar dagen laat thuis komen en met een diner van borrelnoten en kaas in de maag gaan slapen (af te raden, echt ranzig, uiteindelijk word je erg misselijk en de volgende ochtend als je bedenkt/nog proeft wat je de vorige avond naar binnen hebt gewerkt, word je weer misselijk). Tijd voor wat gezonder eten, eerder thuiskomen en wat fietswerk lijkt mij.

Qua slaapwerk gaat het overigens uitstekend. Ik heb een intense hekel aan het geschuif met de klok. Mensen die dat verzonnen hebben, hebben niets met het deel van de overgevoelige mensheid (wel weer met duurzaamheid natuurlijk). Maar ik heb een redelijke oplossing: als de temperatuur flink gedaald is en het licht is weg, dan geef ik toe. Dat betekent dat ik vrij vroeg plat lig (21 uur met een boek natuurlijk), maar ook extreem vroeg (5.30 uur) wakker ben. Dit ritme maakt dat ik me verbazend energiek en fit voel gedurende de dag (tot de avond valt uiteraard). Door de vele slaapuren (dat lezen is een perfect slaapmiddel, maar ik schiet voor geen meter op), worden mijn dromen intens. Een paar weken geleden werd ik geteisterd door een dubbele oorontsteking, ik liep al maanden doof rond, te wachten tot het overging, maar het besloot over te gaan tot kraken, pijn en andere onaangename bijverschijnselen. Het is inmiddels allang over met behulp van oordruppels, maar het heeft wel indruk gemaakt blijkbaar: deze week kwam er een megafles oordruppels voorbij in mijn dromen: de fles was zo groot dat ik 'm nauwelijks met mijn armen kon omvatten. Geen idee hoe ik dat moet duiden.

This must be good....

2011-11-12T10:17:00.001+01:00

Slechte recensie over nieuwste boek van Connie Palmen. Dan moet het wel goed zijn. Ik ga direct mijn boekenbon eraan spenderen.

Groceries

2011-11-12T09:41:00.001+01:00

Boodschappen binnen. Tijd voor een Latte Machiatto bij de plaatselijke Hema. En yes:

Connie Palmen in de VK magazine.

Typical

2011-11-08T07:50:00.000+01:00

Good or bad news?

2011-11-06T09:38:00.001+01:00

Gisteren stond er in de krant dat tweeverdieners met een laag inkomen binnenkort een hogere hypotheek kunnen afsluiten. Het lijkt net of dit goed nieuws is. Maar ik mag toch aannemen dat je als tweeverdieners een zo laag mogelijk hypotheek wilt afsluiten? Het is uiterst onzeker of je op termijn met de waarde van je huis, je hypotheek kunt aflossen. Of stel dat je tussentijds wilt verhuizen of scheiden, kun je dan je huis tegen een redelijke prijs verkopen om je hypotheek af te lossen? Als je een aflossingsvrije hypotheek zou afsluiten, dan zijn je maandlasten laag, maar als je dat risico niet wilt nemen dan zit je als snel tussen 700 en 800 euro per maand aan aflossing en rente. Daar komen dan de kosten voor onderhoud bij. Voor dat geld kun je tegenwoordig heel behoorlijk een woning huren.

Wie profiteren er nu van deze regeling? Zijn dat niet de mensen die hun huis nu te koop hebben staan en hun spaargeld/pensioen willen cashen? Dit wekt bij mij altijd een lichte weerstand. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om mijn spaargeld over te dragen zodat een ander er cash van maakt en ik blijf zitten met een onzekere investering en een behoorlijke schuld.

Kan iemand toelichten waarom deze regeling een goede zou zijn?

Tiny house

2011-11-04T08:50:00.001+01:00

Rowdy Kittens has a tiny house! Ik vind het geweldig! In Nederland mag het volgens mij niet, maar mocht het wel, dan zou ik hiervoor opteren! Super. De video is erg leuk. Let op haar vader. Hij zit erbij alsof hij denkt: I don't believe this! She's crazy! Very funny.

Let's go outside!

2011-11-03T07:59:00.001+01:00

Onderweg naar het station vond ik deze. Mooie herfstkleuren. Het is goed vertoeven buiten, de kleuren zijn prachtig en de temperatuur is aangenaam.

2011-11-03T06:59:00.001+01:00

Er zijn hier geen enorme opruimacties meer. Maar in verloren half uurtjes, duik ik nog weleens een kast of een doos in om te kijken of er nog iets weg kan. En hoe klein beetje het ook is, het voelt altijd "lichter" als je weer wat vindt. Gisteren trok ik een bak met CD's en DVD's onder de tafel vandaan (lange leve Ikea, waar alles altijd onder, op en in elkaar past). Ik begon met 3 CD's en 2 DVD's die weg konden, maar het is de stapel die op de foto staat geworden. Ik bedoel: wie draait er nu nog een hele CD van Marco Borsato? Blijkbaar vond ik dat weleens leuk, maar nu vind is het alsof je teveel suikerspin eet. De 1e hapjes zijn lekker, maar de lol gaat er al gauw af. Ik luister maar naar 3 verschillende CD's en leen af en toe een CD van deze of gene. Dus eigenlijk zou ik op die 3 na, alles weg kunnen doen. Misschien doe ik dat binnenkort wel. Maar op de een of andere manier voelde het onbeleefd om de CD's van Robert Long weg te doen. Ik draai ze nooit meer, maar ik heb een periode gehad dat ik ze helemaal grijs draaide. Ik kan nog steeds hele lappen tekst meezingen. Ik vond dat hij een kijkje gaf in de menselijke ziel. Maar goed, ik draai ze nooit meer dus ze zullen op den duur wel gaan.

Dochter gaf deze week aan, blij te zijn met het lege huis. Het leeft op de een of andere manier een stuk makkelijker. Weinig opruimwerk, schoonmaakwerk, meer ruimte, eenvoud en we zijn minder dingen kwijt. Dat is toch erg leuk om te horen. Haar kamer op ruimen doet ze op geheel eigen wijze (puber, dus bijna niet), maar ik raus er af en toe 5 minuten doorheen en leg alles netjes neer en gooi veel weg. Normaal zou een puber dan toch kwaad worden. Deze niet, deze zegt dan gewoon niets of soms in 1x: ik vind het heel fijn dat mijn kamer overzichtelijk is.

Gisteren was Maarten van Rossem in town. Als geschiedenis ook een van uw favoriete vakken was, is het een aanrader. U krijgt een lange, interessante geschiedenisles. Hij vertel het op zo'n manier dat je steeds denkt: ik wil nog meer weten, vertel, vertel. In dit geval over Nederland 1945 - 1975. Deze moest ik u nog even meegeven: wist u dat Rutte en Verhagen samen 20 jaar over hun studie geschiedenis hebben gedaan?

FAIL!!!!

2011-10-30T13:19:00.002+01:00

Het lukt allemaal niet zo goed de laatste weken. Het 4BDIY heeft duidelijk gemaakt, wat het duidelijk moet maken en met nog 3 maanden te gaan, vind ik het mooi geweest. Het is heerlijk om een broek aan te trekken als je daar zin in hebt. En het is heerlijk om iets uit je kast te trekken wat bij je stemming past. Die vreugde mis ik. Je hoeft er niet voor te winkelen en niemand schade te berokkenen. Gewoon een broek aantrekken die je al hebt. Maar goed, 3 maanden is niet veel meer, dus ik maak het gewoon af.
Grenzen stellen werkt voor een tijd heel goed, maar als je vervolgens bewust bent van je eigen gedrag, dan gaat het irriteren. Dan gaat het niet meer over gedrag, maar dan gaat het over dogma's. En dogma's worden geacht nooit betwijfeld en betwist te worden en je mag er niet van afwijken. En dat is natuurlijk gewoon dom. Ik ben er juist een voorstander van om alles te betwijfelen en te betwisten en er vanaf te wijken. Wil je iets leren, dan moet je ervaren en jezelf niet teveel beperken. En af en toe fouten maken. En daar ben ik goed in..............

Hierboven ziet u de foto's van een middag kookwerk. Uren in de keuken gestaan. Ik had nog een kilo linzen staan en ik vond het een goed idee om die op te maken. Maar als je een kilo linzen verwerkt, dan heb je vijf liter soep. En groene linzen hebben een lange kooktijd. Toen de soep uiteindelijk helemaal klaar was en 5 minuten doorgewarmd moest worden, kwam dochter met vader binnen. En we raakten aan de praat, waardoor ik de soep iets te lang heb laten staan zonder door te roeren. Toen we 's avonds aan tafel zaten, zei iedereen beleefd: mmmm, lekker. Toen ik vervolgens vroeg, proeven jullie geen brandsmaakje. Tja, ja, ja....eigenlijk wel. We hebben 't gegeten, maar de aangebrande smaak zat door heel de soep. Deze was het invriezen niet waard. De soep verdween in de WC. Doodzonde. Beter opletten dus, de volgende keer.

Tussendoor maakte ik nog kokos-dadelballetjes. Ik had op internet een recept gevonden. Het zou geweldig lekker en gezond zijn. Dadels - een blok santen en een beetje kokosolie, alles in de keukenmachine totdat het een bal is en vervolgens draai je er kleine ballen van. "Het is zo gezond, je kunt er zoveel van eten als je wilt....". Dat kan inderdaad, maar verder dan 1 bal kom je niet, want je wordt acuut misselijk. Het is echt niet te eten, dus ook deze creatie heeft het pand alweer verlaten.

Daarnaast heb ik ook alweer een film gekeken op de nieuwe TV. Dus helemaal TV-loos was deze maand ook niet.

Tijd om terug te gaan naar basic. Dit betekent: even ophouden met grenzen stellen en gewoon de zaken simpel houden. De vriezer zit nog bomvol met allerlei soepen. Deze gaan we de komende tijd opeten en daarnaast houd ik het bij eenvoudige, gezonde recepten en kleine pannetjes soep. De TV is geen probleem meer, we hebben nauwelijks tijd om te kijken, dus af en toe een film is geen probleem. 4BDI1Y: even doorzetten, punt gemaakt. Gewoon je kasten leeg houden en voor de rest lekker genieten van wat je hebt. Lesson learned: simplify is niet dogmatisch (als het dat wordt, onmiddellijk de beest uit gaan hangen, zou ik zeggen, dogma's zijn echt niet gezond), het gaat erom om tijd en plaats te creëren voor de mensen en zaken waar je van houdt en daar intens van te genieten.

NS

2011-10-23T20:33:00.001+02:00

En ja hoor, NS is weer een puinhoop. Als haringen in een ton half Nederland door.

Give a party

2011-10-23T12:41:00.001+02:00

En dan dit plaatje erboven. Lovely!

Dolhuys Haarlem

2011-10-23T12:31:00.001+02:00

Even aan onze geestelijke gezondheid werken. Die begint met een broodje in het café.

125 km

2011-10-21T20:54:00.001+02:00

Brood, wijn en Italiaans eten.
Voldaan.

Start Nijmegen

2011-10-21T11:09:00.001+02:00

Boundaries

2011-10-18T21:43:00.001+02:00

Ziet dit eruit als iemand die een maand een TV-pauze heeft? Nee, dus. Vanavond is deze enorme beeldbuis binnengerold. Even aansluiten en kijken of hij het doet. En hij doet het. Zonder vlekken, prima beeld. Bijna 2x zo groot als het bakkie dat we hadden. Indrukwekkend. Hartelijk dank. Dadelijk gaat hij weer tijdelijk uit. Dat gaat prima, ik mis niets, ik ben wel vreselijk Radio 1 verslaafd (met uitzondering van Langs de Lijn....het is niet anders, sport heeft echt niet mijn interesse, te veel discussie over niet echt wezenlijke zaken, wat mij betreft, het blijft toch een spelletje). Het voordeel is dat je bij het luisteren naar de radio nog wat kunt lezen of wat werk kan verrichten.

Mijn overstap naar de tofu-bank, gaat voorlopig niet door. Het blijkt dat je er geen gebruik kunt maken van een creditcard en we moeten in de weer met een apart apparaat om geld over te maken. Dat past echt niet bij ons. Ik vind het jammer, maar ik ga verder zoeken of er andere opties zijn. Vooralsnog blijft alles bij het oude.

Occupy Amsterdam

2011-10-15T17:07:00.001+02:00

Vandaag leerde ik dat ik niet bij een demonstratie was maar bij een gathering. Op zich prima maar een gathering zag ik, kent geen kaders of grenzen. Dus iedereen kon aan het woord komen. En zoals ik al meldde daar zaten mensen bij die wat mij betreft het spoor bijster waren. De 1e spreker gilde en schreeuwde over "loooooove !!!". Ik schrok me te pletter en had zin om direct naar huis te gaan. Nou ja, nog even luisteren dan. De volgende riep op om boos te zijn op allerlei instituten. Maar ik hou niet van die boosheid en ik ben ook niet boos. Alleen maar verbaasd, nieuwsgierig en misschien wat kritisch.

Boos en beschuldigen wordt al snel wij tegen zij. Dat voelt helemaal niet goed. De laatste spreker die ik hoorde vond ik het beste. Hij wees erop: trek alles in twijfel en vooral jezelf. En dat deed ik al vanaf het begin van de "gathering". Waardoor is de crisis nu eigenlijk begonnen? Bij ons, de hebzuchtige, nooit tevreden massa die zich maar al te graag hoge hypotheken en leningen laat aansmeren? Of bij de 1% die eraan verdient? De oproep om boos te zijn op allerlei instituten irriteerde mij. Het lijkt me beter dat de 99% ervoor zorgt dat zij een gezonder verstand krijgt. Niet boos worden maar proberen de juiste keuzes te maken. En daarmee druk uit te uit te oefenen op instituten en besluitvormers.

En daarnaast vroeg ik me af of het niet veel meer moest gaan over mensen in de wereld die het veel slechter hebben dan wij.

Ik vond het heel stoer toen een spreker zich kenbaar maakte als VVD'er. Dit leidde eerst tot boegeroep. Maar hij was de enige met een concrete actie: de banken mee laten betalen (niet echt nieuw, maar het is goed dat er kritiek is vanuit diverse politieke partijen). Het boegeroep was niet zo sportief van de gathering. Occupy heeft namelijk niets met links of rechts te maken. Het gaat om alle mensen.

Het was een mooie dag. Zonnig, koud en leerzaam.

The first tent

2011-10-15T13:07:00.001+02:00

De 1e tent wordt opgezet en ik signaleerde Plasterk.

A bit weird

2011-10-15T12:46:00.001+02:00

Er is een VVD'er aan het woord. En ik ben bijna opgelucht. Een van de 1e met een reëel verhaal.
Het is namelijk wel heel makkelijk om alleen maar anti te zijn. En sommigen lijken meer paranoïde dan boos. Dat heeft iets engs. Een systeem kan ook gecorrigeerd worden. Ik blijf nog even luisteren, maar het is heel bijzonder.

Iemand beweert nu dat er iets gesproeid wordt over onze planeet. Metaaldeeltjes om de zon af te ketsen, zodat de aarde koel blijft.

Nou, begrijpt u mijn twijfels?

Oef...

2011-10-15T12:17:00.001+02:00

De volgende toespraken zijn beter. Pffffffffffff. Ik blijf nog even luisteren.

Who Is That?

2011-10-15T12:12:00.001+02:00

De 1e griezelige toespraak begint. Ik weet niet wie het is. Maar hij is niet goed snik. I am going. Bye bye.

2011-10-15T11:55:00.001+02:00

Meer cameramensen dan deelnemers.....

Het loopt geen storm

2011-10-15T11:53:00.001+02:00

Beursplein Amsterdam

2011-10-15T10:54:00.001+02:00

Op weg naar Amsterdam. Gratis cappuccino vanwege vertraging. Ook fijn omdat het vrij koud is. Sjaal, muts, handschoenen. Dan is het heerlijk vertoeven in de zon.

Don't stop me now

2011-10-14T18:13:00.001+02:00

Na afgifte van oude medicijnen bij de apotheek en andere spullen bij de kringloop, nog gauw even een hele stapel oude kassabonnen weggegooid. Toen kwam ik deze fietsbel tegen. Die heb ik zeker 5 jaar geleden van mijn dochter gekregen. En zolang ligt hij ook al op de fruitschaal. Hij heeft nu een ereplaats op mijn Brompton. Mooi!!!!!

And here we go again......

2011-10-14T13:54:00.001+02:00

Vandaag klom ik naar de zolder. Een paar uurtjes ruimen leverden deze zakken op. Het meeste gaat naar de kringloop, een aantal zaken in de verkoop. Vandaag ruimde ik onder andere op:

schildersezel (wij tekenen in Moleskines)
schildersdoeken
2 klokradio's
analoge spiegelreflexcamera
verrekijker
inlegzooltjes (nieuw)
oude medicijnen (gaan terug naar de apotheek)
fotolijstjes
kleine poppetjes
peertjes

Long way to go. Maar ieder stapje helpt.

2011-10-13T20:11:00.001+02:00

Ik zei toch dat mensen mij stukjes uit de krant sturen? Vandaag 2 artikelen uit een bijzondere krant. De Ahmedabad Mirror. India dus. Kijk, kijk, de Wall Street Protesters staan erin! Ze worden ook in India gehoord. It's getting global. En linksonder, u kunt het niet goed zien, maar in dat artikel verbazen de Indiërs zich over de plaszakken. En zo is het! Is dit serieus een onderwerp in de vergadering van de NS? Laat ze dan eerst de toiletten in het vergadergebouw weghalen en een plaszak uitdelen. Stukken goedkoper, scheelt in het onderhoud en de schoonmaak. En het argument is dat het 90 miljoen kost om WC's in de sprinters te maken. 90 miljoen!!! Over hoeveel toiletten hebben we het dan? Dit kan ik nergens vinden. Er zijn ongeveer 500 rijtuigen in Nederland. We praten alleen over de Sprinters. Volgens mij is 90 miljoen echt een belachelijk bedrag om de toiletten te maken. Stel dat het om 180 toiletten gaat. Dan zou 1 toilet € 500.000 kosten. Tja. Nu is het allemaal een misverstand volgens de NS. Nou, vooruit, dat geloven we dan. Maar nu graag een beetje nette aanbesteding en gewoon toiletten bouwen. Volgens mij heeft Pro Rail geld over. Geen toiletten is geen optie.

Zie hier nog een bericht uit India over dit onderwerp.

We blijven even in het Indiase. Hieronder ziet u Indiase rijstburgers (uit de natuurwinkel, kokend water erbij, even trekken, burgers maken en in de olie bakken). Niet echt gezond, denk ik. Waarschijnlijk te zout. Maar ze smaken goed. Daarnaast een simpele wortelsoep. Wortel, uien, bouillon, passe vite, kerrie en kruiden en de laatste 2 minuten een kopje couscous erbij.